ม่มีความแหลมคมใดๆจงหยูพอจากไปลับตา ทั้งสิบหกเซียนยันต์ก็สุมหัวเข้ามากงเหลียงเหว่ยกวาดจิตสำนึกสำรวจม้วนหยกรอบหนึ่ง สะท้านขึ้นทั้งร่างม้วนหยกในมือพวกมัน คือม้วนหยกที่จั่วม่อส่งไปยังค่ายจินวูนั่นเองเนื้อหาเกี่ยวกับวิชาค่ายกลบันดาลให้ทุกผู้คนดวงตาเป็นประกายเจิดจ้า
ด้านกงซุนชา ทุกวี่วันเอาแต่หมกมุ่นอยู่กับหมากรุกสงคราม คนลึกลับนั้นไม่ได้ปรากฏตัว ดังนั้นมันศึกษาค้นคว้าด้วยตัวเอง นับตั้งแต่ได้ฟังว่าเหล่าแม่ทัพบัญชาการศึกฝึกปรือเวทวิชาเฉพาะทางสำหรับพวกมัน ความคิดของกงซุนชาก็เริ่มทำงานมันหลงใหลคลั่งไคล้อาชีพที่ยากลำบากอย่างแม่ทัพบัญชาการศึกนี้อย่างสมบูรณ์ในเมื่อมันไม่มีเวทวิชาที่แม่ทัพบัญชาการศึกเหล่านั้นฝึกปรือ เช่นนั้นมันไฉนไม่ลองเสาะหาดูด้วยตัวเอง?กงซุนชาเดิมทีก็มีนิสัยบ้าระห่ าอยู่ไม่น้อย สิ่งที่คนธรรมดาคิดว่าไม่มีเหตุผล มันกลับเต็มไปด้วยความสนใจและหลงใหลได้ปลื้มอยู่เสมอ อย่างเช่นการคิดค้นเวทวิชาสำหรับแม่ทัพบัญชาการศึกด้วยตัวเอง หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่น เกรงว่ากระทั่งคิดยังไม่กล้าคิด แต่มันหาได้หวาดกลัวแม้แต่น้อยไม่อย่างไรก็ตาม หากกล่าวถึงด้านความรอบรู้ในการฝึกปรือบำเพ็ญเพียร มันทราบกระจ่างในข้อจำกัดของตัวเองเป็นอย่างดี แต่มันก็มีตัวช่วยของตัวเอง นั่นคือหมากรุกสงคราม หมากรุกสงครามเหล่านี้สร้างขึ้นอย่างประณีตและมีรายละเอียดที่ลอกเลียนได้สมจริง ผู้ที่ออกแบบการละเล่นนี้ขึ้นมา ย่อมต้องเป็นแม่ท
