์อสูรน้อยหมายเลขหนึ่ง กับหมายเลขห้าร้อย ใช้รูปแบบทะลุผ่านโดยตรง”สุ้มเสียงของผูเยามาถึงอย่างพอเหมาะพอดี จั่วม่อมือชะงักวูบหนึ่ง ความคิดแรกของมันคือนี่เป็นไปไม่ได้ ศาสตร์อสูรน้อยทั้งห้าร้อยวิชานั้นครอบคลุมศาสตร์อสูรพื้นฐานแทบทั้งหมด หลายวิชาขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง หมายเลขหนึ่งกับหมายเลขห้าร้อย เป็นศาสตร์อสูรน้อยสองวิชาที่ไม่เข้ากันมากที่สุด และแทบจะขัดแย้งกันมากที่สุดในบรรดาศาสตร์อสูรที่ตรงข้ามกันทั้งมวลศาสตร์อสูรน้อยที่ตรงกันข้ามเป็นคนละขั้ว ไฉนเลยจะร่ายออกมาพร้อมกันได้?แต่ความคับขันอันตรายของสถานการณ์ไม่อนุญาตให้มันมีเวลาขบคิด หลังจากชะงักไปวูบหนึ่ง มือของจั่วม่อก็กรีดวาดตามคำของผูเยาโดยไม่รู้ตัวหมายเลยหนึ่ง… …หมายเลขห้าร้อย… …ความรู้สึกแปลกพิสดารยากจะหาใดเสมอเหมือนแผ่ซ่านไปทั่ว จั่วม่ออึดอัดขัดข้องอย่างบอกไม่ถูก เมื่อครู่ร่ายศาสตร์อสูรหมายเลขเจ็ดสิบหกกับสามร้อยสิบสามพร้อมกัน ก็เรียกได้ว่าอึดอัดขัดข้องจนยากจะทานทน แต่หากเทียบกันแล้ว ความอึดอัดขัดข้องในคราวนี้ถึงกับรุนแรงกว่าหลายเท่าวิธีการบ้าบออันใด… …จั่วม่อฝืนทนต่อความอึดอัดขัดข้องอันไร้ที่เปรียบ กัดฟันร่ายศาสตร์อสูรทั้งสองวิชาออกมาพร้อมกันดวงตาสีเลือดของผูเยา จับจ้องไปยังลำแสงที่พัวพันกันอยู่เบื้องหน้าจั่วม่อตาไม่กะพริบ กลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว ทีท่าราวกับเกรงว่าลมหายใจของมันจะทำให้กลุ่มแสงอันโอ่อ่าน่าลุ่มหลงนี้หวาดกลัว สองมือที่ม
