บังคับตัวเองให้สงบใจลงแต่ศาสตร์อสูรสองวิชาที่ตรงข้ามกันละขั้ว จะใช้รูปแบบทะลุผ่านโดยตรงผสานรวมกันได้อย่างไรเล่า?เป็นไปไม่ได้… …เป็นไปไม่ได้อย่างสิ้นเชิง… …พริบตาดุจประกายไฟ ความคิดมากมายนับไม่ถ้วนวาบผ่านในจิตใจ แต่ยังคงไม่มีวิธีจัดการกับสองศาสตร์อสูรน้อยต่างขั้วที่อยู่ตรงหน้า ศาสตร์อสูรน้อยทั้งสองทั้งเรียบง่ายและทื่อด้าน ไม่ว่าการเปลี่ยนแปลงใดในพวกมัน ล้วนไม่อาจรอดพ้นจากความเข้าใจของจั่วม่อไปได้ แต่ด้วยเหตุนี้เอง มันก็ยิ่งรู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้มากขึ้นทุกขณะทั้งสองเหมือนรถม้าสองคันที่วิ่งสวนทางกัน ยามนี้คิดดึงพวกมันมารวมกัน จะเป็นไปได้อย่างไรเล่า?เป็นไปไม่ได้… …เป็นไปไม่ได้… …จั่วม่อแตกตื่นจนขวัญหาย ศาสตร์อสูรน้อยสองวิชาเริ่มสำแดงความขัดแย้งออกมา มันสามารถสัมผัสถึงทุกความขัดแย้งที่ปะทุขึ้นระหว่างสองขุมพลังได้อย่างชัดเจน สังหรณ์อันตรายยิ่งมายิ่งรุนแรงขึ้นทุกขณะ ประดุจกระบี่เล่มหนึ่งแขวนอยู่เบื้องบนศีรษะ ตัวมันไม่อาจขยับเคลื่อนไหว และยามนี้ กลับปรากฏมุสิกเจ้ากรรมกำลังกัดแทะเส้นเชือกที่แขวนกระบี่เล่มนั้นอย่างเมามันสงบใจ มันต้องสงบใจเอาไว้!จั่วม่อแทบหยุดหายใจ พร่ าบอกตัวเองซ้ าๆ ให้สงบลง พยายามบังคับตัวเองให้เยือกเย็นเข้าไว้ทำอย่างไรดี… … ทำอย่างไรดี… …ทันใดนั้น ประดุจอัสนีบาตพาดผ่านท้องนภา จั่วม่อพลันฉุกใจคิดถึงค่ายกลเวทวิชาที่มันคิดค้นขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ในบรรดาเวทวิชาและเพลงกระบี่อัน
