ูตทมิฬ ค้นพบการเปลี่ยนแปลงในทันทีพวกมันเมื่อพกพาสีหน้าหนักอึ้งตึงเครียดแล่นเข้ามาถึง กลับพบว่าตัวการเป็นผีเสื้อปราณสีขาวดำอันแปลกประหลาดที่อยู่ด้านหน้าจั่วม่อ ถึงกับตะลึงงันไปจั่วม่อมองดูคนสีดำตัวน้อยอย่างซึมเซา พลังงานภูตทมิฬในรัศมีห้าลี้ล้วนถูกกวาดมารวมกันที่นี่ ในมุมมองของเนตรปราณ เห็นพลังงานภูตทมิฬในรัศมีห้าลี้ก่อตัวเป็นวังวนสีแดงดำขนาดมหึมาวงหนึ่ง ตรงใจกลางของวังวน เป็นคนสีดำตัวน้อยที่สูงไม่ถึงสามชุ่นคนสีดำตัวน้อยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง มุ่งมั่นจดจ่ออยู่กับการสูบกลืนพลังงานภูตทมิฬกระบวนการทั้งหมดใช้เวลาไปหนึ่งชั่วยามเต็ม ก่อนที่คนสีดำตัวน้อยจะหยุดลงอย่างอิ่มอกอิ่มใจ ถึงยามนี้ มันดูแตกต่างจากเดิมอย่างเห็นได้ชัด ผมสีดำบัดนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานราวกับเปลวเพลิงลุกไหม้ ดวงตาสีดำลึกล้ าดั่งห้วงรัตติกาลใบหน้าหล่อเหลาดวงน้อยประดับไว้ด้วยสีหน้าเย็นชา เจตนาฆ่าฟันตรงหว่างคิ้วยิ่งเด่นชัดขึ้นกว่าเดิมผีเสื้อแฝดพอหยุดสูบกลืนพลังงานภูตทมิฬ กระแสอากาศปั่นป่วนวุ่นวายก็ค่อยๆ สงบลงขณะที่จั่วม่อยังอึ้งงันซึมเซา ผีเสื้อแฝดก็บินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้า คนสีดำตัวน้อยเงยหน้าขึ้น เพ่งมองจั่วม่อ เต็มไปด้วยความเคร่งขรึมจริงจังและเจตนาฆ่าฟันจากนั้นเอ่ยปากกล่าววาจา สุ้มเสียงสดใสราวกับเสียงเด็กชาย “จู่เหริน (นายท่าน)กรุณามอบนามให้แก่ข้า!”โอ้ มันคล้ายสิ่งมีชีวิต… …จั่วม่อเต็มไปด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ ราวกับพบพาน
