ที่ทำให้เขาตื่นเต้นก็คือไม่คิดเลยว่าซูเฉินจะปิดบังตัวตนได้แนบเนียนถึงเพียงนี้ และแท้จริงแล้วเป็นถึงปรมาจารย์หลอมโอสถ!
แม้แต่ยอดอัจฉริยะแห่งราชวงศ์ต้าหลินอย่างเจียงอวิ๋นเหอ ก็ยังพ่ายแพ้ต่อซูเฉิน!
ตอนนี้ชื่อของซูเฉินได้แพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมืองหลวงแห่งอาณาจักรต้าหลี่ กลายเป็นอัจฉริยะผู้เจิดจรัสที่สุดที่ถูกกล่าวถึง และได้รับการยกย่องจากทุกผู้คน!
“ขอบคุณเจ้ามาก…สำหรับเรื่องของหลิงเอ๋อร์!”
ซูเฉินเหลือบตามองหลิวอวี้หลง ก่อนจะมองไปยังหลิวกู่เฉิง และเอ่ยอย่างจริงจัง
หากวันนั้นหลิวกู่เฉิงไม่ยอมเสี่ยงชีวิตปกป้องเขา หากหลิวอวี้หลงไม่เสี่ยงตายกลับมาแจ้งข่าว บางที…ผลลัพธ์ในวันนั้นอาจเลวร้ายอย่างไม่อาจจินตนาการได้
ดังนั้น…คำขอบคุณของเขาจึงเปี่ยมด้วยความจริงใจ
“มะ…ไม่ ไม่ต้องเลย! ข้าไม่ได้ทำอะไรมากหรอก! ทั้งหมดก็เพราะท่านสุดยอดต่างหาก ท่านถึงช่วยคุณหนูหลิงเอ๋อร์ไว้ได้!”
หลิวอวี้หลงสะดุ้งเฮือก รีบโบกมือปฏิเสธด้วยความลนลาน
เขาไม่เคยคิดเลยว่าตนจะได้ยินคำว่า “ขอบคุณ” จากปากของซูเฉินมาก่อน นี่ทำให้เขาทั้งตื่นเต้นทั้งประหม่าอย่างยิ่ง!
“เจ้าสอนข้าเรื่องกระบี่ ข้าเองก็นับว่าเป็นศิษย์ครึ่งหนึ่งของเจ้า…ช่วยหลิงเอ๋อร์ไว้ได้ก็ถือเป็นเรื่องสมควร ทำไมต้องขอบคุณด้วยล่ะ? เอาเถอะ…ท่านปู่ต้องการพบเจ้าด้วย!”
หลิวกู่เฉิงกล่าวออกมา
“หลิวเหวินหยาน…อยากพบข้า?”
ซูเฉินถึงกับตะลึงเล็กน้อย
ไม่คิดเลยว่า…ชายชราผู้นั้นจะเป็นฝ่
