เจรจา หลังจากเข้ามาซุ่มซ่อนอยู่ในถ้ ากระบี่ ยิ่งกลายเป็นสงวนท่าทีกว่าเดิมหลินเชียนส่งม้วนหยกให้แก่เหวยเสิ้งเหวยเสิ้งลอบสงสัยใจอยู่บ้าง แต่ยังคงรับม้วนหยก เริ่มต้นชมดูภายใน หลังจากอ่านเสร็จสิ้น สีหน้าเหวยเสิ้งแม้ยังคงราบเรียบเป็นปกติ แต่ภายในใจบังเกิดระลอกมหึมาโหมซัดไม่ขาดสายใช้ชื่อเจ้าเมืองอีกาทองคำ สังหารจินตันไปมากมาย เพียงเรียกหาคราเดียว ซิวเจ่อนับหมื่นก็มารวมตัวกัน… …นี่เป็นศิษย์น้องจริงหรือ? เหวยเสิ้งแทบเชื่อไม่ลง ในม้วนหยก รูปโฉมของศิษย์น้องแปรเปลี่ยนไปมาก แต่เหวยเสิ้งยังคงจดจำสีหน้าท่าทีของศิษย์น้องได้ในทันที มันยังจดจำกงซุนชากับฉุนอวี๋เฉิงได้อีกด้วย หลังจากที่ศิษย์น้องถูกส่งไปยังเกาะแมกไม้รกร้าง เหวยเสิ้งเมื่อกลับไปยังสำนัก ก็ลอบตรวจสอบเหล่าศิษย์น้องในสำนักที่ติดตามจั่วม่อไปเป็นการเฉพาะ ความสามารถในประวัติของสองคนนี้ ทำให้มันมีความประทับใจเป็นพิเศษเป็นศิษย์น้อง…เป็นศิษย์น้องไม่ผิดแน่!เหวยเสิ้งเต็มไปด้วยความปิติยินดีอย่างบอกไม่ถูก เห็นศิษย์น้องยังมีชีวิตอยู่มิหนำซ้ ายังอยู่ดีมีสุข มันเบิกบานสำราญใจสุดเปรียบปาน ความตื่นเต้นลิงโลดฉายชัดในแววตาอย่างไม่รู้ตัว ศิษย์น้องยามนี้ทรงพลังอำนาจยิ่ง ในฐานะศิษย์พี่ มันจะยอมถูกทิ้งไว้ข้างหลังได้หรือไร?หลินเชียนจับตามองเหวยเสิ้งอยู่ตลอดเวลา พลันกล่าวถามอย่างกะทันหัน “พี่เหวยรู้จักวิชาลับที่เป็นปีกสีทองบนหลังจั่วม่อหรือไม่? ใช่เป็นวิชาของสำน