ณาจักรดอกไม้พระพุทธไว้อย่างชัดเจนอาณาจักรดอกไม้พระพุทธมีสภาพเป็นฤดูใบไม้ผลิ ไม่มีสภาพอากาศที่รุนแรงแต่สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกมันนี้… …ในบรรยากาศเต็มไปด้วยพลังสังหารอันเครียดเขม็ง ท้องฟ้าสลัวมัวมนด้วยสีแดงแปลกประหลาด บนพื้นดินใต้ฝ่าเท้าพวกมันไม่มีพืชพรรณชนิดใดเติบโตงอกเงยจั่วม่อตอบสนองรวดเร็วที่สุด มันมองลงไปด้านล่างแวบหนึ่ง สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นปั้นยาก “ผิดท่าแล้ว มีใครบางคนเล่นลูกไม้ไว้ที่ค่ายกลเคลื่อนย้าย!” เห็นค่ายกลเคลื่อนย้ายด้านใต้เท้าของพวกมันสึกกร่อนไม่สมบูรณ์ เห็นได้ชัดว่าไม่มีคนใช้งานมานานปี หลายตำแหน่งยังเลือนหายไปหมดสิ้นทุกผู้คนหน้าเผือดสี การเดินทางข้ามอาณาจักร นี่เป็นสถานการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด หากพวกมันจู่ๆ หลงเข้าไปในอาณาจักรรกร้างและแปลกประหลาดมักมีเพียงจุดจบเดียว นั่นถือถูกขังไว้ภายในจวบจนตายกันทั้งหมด“ผู ทราบหรือไม่ว่าที่นี่เป็นที่ใด?” จั่วม่อไขว่คว้าความหวังสายใยสุดท้ายในใจ“ข้าไม่รู้ แต่เจ้าต้องระมัดระวังให้จงหนัก สถานที่แห่งนี้… … ย่ าแย่ยิ่ง!” ผูเยาน้ าเสียงหนักอึ้งอย่างหาได้ยาก จั่วม่อหัวใจดิ่งวูบอีกครั้งบัดซบ! ไม่ต้องขบคิดจั่วม่อก็คาดเดาได้คร่าวๆ ว่านี่เป็นฝีมือผู้ใด อย่างไรก็ตามถึงตอนนี้ต่อให้ระบุได้ว่าเป็นผู้ใดลอบลงมือจากเงามืด ก็ไม่มีความหมายใดอีกแล้วจั่วม่ออดกลัดกลุ้มกังวลไม่ได้ นี่เป็นครั้งแรกที่มันเผชิญกับปัญหาเช่นนี้ ที่ผ่านมาไม่ว่าจะเป็นอาณาจักรข
