วนโล่งเตียนแห้งแล้ง ปราศจากสิ่งมีชีวิตใดๆทันใดนั้น จั่วม่อใจหายวาบ ทดลองโคจรพลังปราณในร่าง แล้วสีหน้าแปรเปลี่ยนอีกครั้ง มันรีบหันไปบอกกงซุนชา “เรียกให้พวกมันประหยัดพลังปราณบ้าง พลังปราณธรรมชาติในสถานที่นี้เบาบางยิ่ง”กงซุนชาได้ยินคำจั่วม่อ สีหน้าแปรเปลี่ยนวูบหนึ่ง มันทราบดีว่านี่หมายความว่าอย่างไร ซิวเจ่อค่ายจูเชวี่ยที่กระจายตัวออกไป รีบกลับมายังเรือขนส่งทาสอย่างรวดเร็วคราวนี้สถานการณ์ย่ าแย่ยิ่ง จั่วม่อในที่สุดสงบเยือกเย็นลงอย่างสมบูรณ์ หันไปกล่าวกับซู่หลง “เจ้าลองโคจรพลัง ดูว่าสถานที่แห่งนี้ส่งผลกระทบกับพวกเจ้าอย่างไร”ซู่หลงรีบเร่งเร้าทักษะปิศาจของมัน จากนั้นสีหน้าปิติยินดีในบัดดล “ต้าเหรินสถานที่นี้เหมาะสมสำหรับพวกเราที่ใช้ทักษะปิศาจเป็นอย่างยิ่ง มันแทบจะ… … แทบจะ… …” มันไม่ทราบจะอธิบายอย่างไร“สถานที่แห่งนี้มีพลังงานภูตทมิฬหนักข้นยิ่ง” ผูเยาเอ่ยปากอีกครั้ง “พวกมันมีประโยชน์ต่อซู่หลงกับไพร่พลค่ายเว่ย”“พลังงานภูตทมิฬ?” จั่วม่อใจสั่นสะท้าน“อา เป็นพลังงานภูตชนิดพิเศษอย่างหนึ่ง พวกมันส่วนมากปรากฏขึ้นในสมรภูมิรบ สถานที่แห่งนี้สมควรเป็นสนามรบเก่า แต่… …” ผูเยาชะงักค้างอย่างกะทันหัน“แต่อะไร?” จั่วม่อรีบถามอย่างอดรนทนไม่ไหว“พลังงานภูตทมิฬที่เข้มแข็งแกร่งกร้าวถึงเพียงนี้หมายถึงเรื่องราวสองประการประการแรก สถานที่แห่งนี้สมควรเป็นสนามรบในอดีต สนามรบที่กว้างใหญ่ไพศาลยิ่งและเป็นที่เกิดศึกใหญ่โต
