ทันใดนั้นนกโง่เงยหน้าขวับ ดวงตานกของนางจ้องเขม็งไปยังกลุ่มเมฆหนาที่ปกคลุมบนท้องฟ้าห่างไกลนี่เป็นครั้งแรกที่จั่วม่อเห็นสายตาอันโหดร้ายอำมหิตของนกโง่ ราวกับนางพบเห็นบางสิ่งที่นางชิงชังรังเกียจยิ่งจั่วม่อยังคงงุนงงไม่คลาย นกโง่พลันกู่คำรามยาวเยือก กางปีกกว้าง จากนั้นร่างหายวับไป จั่วม่อเห็นเพียงเงาร่างสายหนึ่งพวยพุ่งขึ้นฟ้า ไม่รอให้มันมีปฏิกิริยาตอบโต้ก็ได้ประจักษ์ภาพเหตุการณ์อันน่าตื่นตะลึงคาตานกโง่ราวกับสายฟ้าสีเทาอันเกรี้ยวกราด ทะลวงเข้าไปในก้อนเมฆหนาทึบเจ้านกงี่เง่าตัวนี้… …ทำอะไร… …จั่วม่อเหม่อมองไปยังหมู่เมฆอย่างซึมเซา สมองไม่ตอบสนองอยู่บ้าง ขณะที่มันเตรียมติดตามขึ้นไปชมดูให้รู้แน่ เงาหนึ่งบินใกล้เข้ามา ปรากฏขึ้นตรงหน้ามันอย่างกะทันหัน เป็นนกโง่!ในจะงอยปากยาวของนกโง่มีรอยเปื้อนเลือด ดวงตานางดุร้ายกระหายเลือดศีรษะนกเชิดสูง ยืดอกอย่างภาคภูมิ ทั้งร่างปกคลุมด้วยเจตนาฆ่าฟัน นางกู่ร้องเสียงแหลมใสยาวเยือก ก้องกังวานไปไกลเห็นเงาหนึ่งพลันร่วงลิ่วลงมาจากหมู่เมฆ จั่วม่อเห็นสิ่งนั้นชัดตา นั่นเป็นค้างคาวดำตัวหนึ่ง ช่องท้องของค้างคาวดำเปิดกว้าง เผยให้เห็นอวัยวะภายในที่แหลกลาญมองปราดเดียวก็ทราบว่าตายสนิท ค้างคาวดำเป็นสัตว์ปราณระดับสาม ใบหูของพวกมันปราดเปรียวยิ่ง มักถูกใช้ในการลอบสืบข่าวจากระยะไกลอย่างไรก็ตาม คิดเพาะเลี้ยงค้างคาวดำตัวหนึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย พวกมันสิ้นเปลืองยิ่ง หน่วยสอดแนมทั่วไปไ