างอากาศอย่างซึมเซา ไม่มีผู้ใดคาดคิด ว่าในเวลาเช่นนี้เจ้าเมืองอีกาทองคำจะกล่าววาจาเย่อหยิ่งถือดีและอหังการสุดฟ้าสุดดินถึงเพียงนี้! หรือนี่เป็นคนเสียสติผู้หนึ่ง? มันคิดจริงๆ หรือ ว่าอาศัยเพียงพวกมันเท่านี้จะสามารถกระทำทุกอย่างได้ตามอำเภอใจในอาณาจักรวารีฟ้า?วาจาของจั่วม่อทำให้ทุกคนผู้ตะลึงลาน ตะลึงลานเสียจนไม่ทราบว่าจะกล่าวคำใดออกมาจั่วม่อกราดสายตาไปรอบๆ อย่างแช่มช้า สายตาอันคมกล้าของมันทำให้หลายคนแทบหมุนตัวหลบหนีไปให้ไกลที่สุดจากนั้นมันชูมือขวาขึ้นสูง“ผู้ใดโจมตี ฆ่าโดยไม่ละเว้น!”วาจาประดานี้ไม่ดังนัก แต่ประดุจลมหิมะพัดผ่านกลางฤดูเหมันต์ ทำให้ความเย็นเยียบเสียดกระดูกสายหนึ่งแผ่ซ่านขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจผู้ฟังไม่ว่าค่ายจูเชวี่ยหรือค่ายเว่ย ทุกผู้คน รวมทั้งค่ายหลอมสร้าง ล้วนรู้สึกโลหิตเดือดพล่าน ความรู้สึกที่ยากจะบ่งบอกบรรยายประการหนึ่งท่วมทะลักอยู่ในใจ พวกมันอดไม่ได้ ร่วมแผดเสียงคำรามอย่างพร้อมเพรียง “ฆ่า!”เสียงคำรามของผู้คนสามพันคนดังกึกก้องกัมปนาทดุจฟ้าคำรนซิวเจ่ออาณาจักรวารีฟ้าที่ต้องการต่อสู้เผชิญกับเสียงคำรามนี้ ถึงกับตะลึงลานไป ศีรษะที่กำลังร้อนฉ่าอยู่บ้าง พลันได้สติแจ่มใสขึ้นมาทันที พลังสภาวะเกรี้ยวกราดอาจหาญทะยานฟ้าเช่นนี้ พวกมันไม่เคยพบเห็นจากกองทัพใดมาก่อนเจ้าเมืองอีกาทองคำกับพันธมิตรร้อยบุปผามีความแค้นส่วนตัว นี่ไม่ใช่ความลับในอาณาจักรวารีฟ้า นับตั้งแต่เจ้าเมืองอีกาทองคำนำพาผ
