ว่ายุทธภัณฑ์เวทสมควรเป็นยุทธภัณฑ์เวทระดับหกชิ้นหนึ่ง!” พรตเฒ่าชุดเหลืองหรี่ตาแคบ ทอแววละโมบยุทธภัณฑ์เวทระดับหก? จั่วม่อใจสั่นสะท้าน แทบไม่มีมีผู้ใดล่วงรู้ว่าแผ่นจานดินนภาเก้าแปลงตกอยู่ในมือมัน นักพรตเฒ่าผู้นี้รู้ได้อย่างไร?“ท่านที่นับถือล้อเล่นแล้ว! ผู้น้อยจะไปมีปัญญาครอบครองสิ่งของเช่นยุทธภัณฑ์เวทระดับหกได้อย่างไร?” จั่วม่อปฏิเสธ“ไม่ต้องมาเสแสร้งต่อหน้าข้า” นักพรตเฒ่าชุดเหลืองสีหน้ากลายเป็นเย็นชา ดูเหมือนไม่มีความอดทนมากนัก “บรรพชนผู้นี้ไม่อยากฟังเจ้ากล่าวมากความ หากชาญฉลาดก็ส่งมอบสิ่งของออกมา บรรพชนผู้นี้มิใช่คนใจไม้ไส้ระกำ ย่อมต้องมีของตอบแทนให้”“ความหมายของท่านคือ?” จั่วม่อทวนถามแผ่วเบา ดวงตาเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ“ฮ่า อย่านึกว่าเจ้าพาตัวเข้าประกบติดกับจวนโหว แล้วท่านบรรพชนผู้นี้จะไม่กล้าลงมือกับเจ้า ฮึ่ม ต่อให้อู่โหวมาด้วยตัวเอง ยังไม่มีปัญญาช่วยเหลือเจ้า!”นักพรตเฒ่าชุดเหลืองพลังสภาวะเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวรุนแรง พลังปราณรอบข้างคล้ายปั่นป่วนและเกรี้ยวกราดอย่างผิดปกติจั่วม่อกับพวกทั้งหลายสีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง!จินตัน!นักพรตเฒ่าชุดเหลืองที่แท้เป็นจินตันผู้หนึ่ง!“ฮี่ฮี่! มอบออกมาเสียดีๆ อย่าให้บรรพชนผู้นี้ต้องลงมือเอง ถึงตอนนั้นคงดูไม่ดีแล้ว!” นักพรตชุดเหลืองกล่าวเสียงมืดมนพลังกดดันปราณหนักหน่วงปานตะกั่วกดทับพวกมันจนแทบหายใจไม่ออกจั่วม่อกับพวกไม่เคยเผชิญหน้ากับจินตันในระยะประชิดถึ