อออกมา พวกมันรู้สึกว่าไม่อาจรักษาหน้าเอาไว้ได้ในเวลานี้เอง หยงเวยแทรกเข้ามา “ท่านเจ้าเมืองอย่าเพิ่งขุ่นเคืองใจ ทุกคนเพียงแค่ไม่ทราบล่วงหน้าว่าขบวนของท่านเจ้าเมืองจะมาถึง จึงแตกตื่นเกินเลยไปบ้าง ท่านเจ้าเมือง โปรดอนุญาตให้ผู้น้อยบอกกล่าวแทนท่านเจ้าเมืองสักคำ”หยงเหวยตึงเครียดกังวลยิ่ง นางได้ประจักษ์การต่อสู้ของเมืองอีกาทองคำด้วยสายตาตัวเอง จั่วม่อกระทั่งบรรพชนฟ้ากระจ่างยังไม่เกรงอกเกรงใจ หากคนเหล่านี้ตอแยมันมีโทสะ วันนี้ที่นี่คงไม่พ้นต้องนองไปด้วยเลือดแล้วผ่านการดิ้นรนกระเสือกกระสนอย่างยากลำบากถึงเพียงนี้ กว่าจะหลบหนีออกจากอาณาจักรขุนเขาน้อยสำเร็จ แต่ต้องมาถูกสกัดเอาไว้ที่ปากทางเข้าอาณาจักรวารีฟ้า จั่วม่อย่อมไม่พอใจอยู่บ้างมันนำผู้คนมากมายเอาตัวรอดอยู่ในแดนมิคสัญญีเช่นอาณาจักรขุนเขาน้อยเป็นเวลานาน กลิ่นอายแห่งการฆ่าฟันอาบอยู่บนร่างอย่างเข้มข้น แต่มันไม่คิดบาดหมางกับขุมพลังท้องถิ่นในทันทีที่มาถึงอาณาจักรวารีฟ้า จึงรับคำหยงเวย “เช่นนั้นต้องรบกวนคุณหนูหยงแล้ว”หยงเวยรีบทะยานร่างเข้าหากลุ่มคนฟากอาณาจักรวารีฟ้าซิวเจ่อทั่วไปอาจไม่รู้จักหยงเวยแห่งจวนอู่โหว แต่ผู้นำของทั้งแปดฝ่ายย่อมจดจำนางได้ เมื่อหยงเวยมาด้วยตัวเอง กล่าววาจากับพวกมันสองสามคำ ซิวเจ่ออาณาจักรวารีฟ้าด้านหน้าจั่วม่อก็พากันล่าถอยเปิดทางจั่วม่อประหลาดใจอยู่บ้าง ดูเหมือนจวนอู่โหวจะไม่ใช่ธรรมดาอย่างที่มันคิดไว้แต่แรกเสียแล้ว!นึกถึง