ว่าจวนอู่โหวกำลังสืบสวนเรื่องดาวพร่างกลางทิวา จั่วม่อขุ่นข้องกังวลไม่น้อย ถูกขุมกำลังที่มีเบื้องหลังเข้มแข็งเช่นนี้หมายหัว ย่อมไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีหยงเวยหวนกลับมา แย้มยิ้มพลางกล่าว “เรียบร้อยแล้ว!”จั่วม่อขอบคุณนางอีกรอบ ห้าเรือขนส่งทาสเริ่มเคลื่อนไปข้างหน้าช้าๆ นำกองคาราวานซิวเจ่อจำนวนมหาศาลเข้าสู่อาณาจักรวารีฟ้าเกาเจี้ยนถิงมองตามหลังกองคาราวานขนาดยักษ์ ในใจวิตกกังวลอย่างบอกไม่ถูก เวลานี้นางได้แต่หวังว่าเรือขนส่งทาสทั้งห้าลำนั้นไม่ใช่สินสงครามที่ได้มาจากการเป็นศัตรูคู่แค้นโดยตรงไม่ได้การ ต้องรีบแจ้งเรื่องนี้ให้เจ้าสำนักทราบโดยด่วน!นางไม่กล้าชักช้า นำนกกระเรียนกระดาษออกมาหนึ่งตัว หลังจากเขียนข้อความแล้วเสร็จ นางประจุพลังปราณเข้าไปในนกกระเรียน มองดูมันลับหายไปบนท้องฟ้าในเวลาเดียวกัน นกกระเรียนกระดาษหลายร้อยตัวทยอยบินขึ้นไปบนฟ้า แล้วหายลับไปเมื่อพวกมันเข้าสู่อาณาจักรวารีฟ้า อารมณ์ของจั่วม่อค่อยผ่อยคลายอย่างสมบูรณ์ พอถึงยามย่ าค่ า พวกมันก็มาถึงเมืองใหญ่แห่งแรกของอาณาจักรวารีฟ้า เมืองกวงเหิง ทันทีที่ซิวเจ่อขบวนมหึมาปรากฏขึ้นที่ขอบฟ้า เหล่าผู้คนในเมืองแตกตื่นจนขวัญหนีดีฝ่อโชคดีที่หยงเวยเสนอตัวออกมาในเวลาที่เหมาะสม ช่วยปลอบขวัญพวกมัน และปลดเปลื้องความวิตกกังวลของพวกมันเห็นเช่นนี้ จั่วม่อสั่งให้ตั้งค่ายบนยอดเขานอกเมืองไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกราถึงตอนนี้หลายคนเข้ามาอำลาจั่วม่อ จั่วม่อก็ไม่
