สนิทเสมือนตาย เมืองอีกาทองคำถูกตาเฒ่าตัวร้ายข่มขวัญอย่างสมบูรณ์ บางคนถึงกับมีสีหน้าสิ้นหวังจั่วม่อเหลือบมองสตรีซิวเจ่อข้างกายอย่างไม่ตั้งใจ เหมือนเช่นปกติ นางยังคงยืนนิ่งเงียบงันอยู่ข้างกายมันราวกับมนุษย์ไม้ นางไม่ได้สะทกสะท้านต่อบรรพชนฟ้ากระจ่างแม้แต่น้อยจั่วม่อยิ่งอับอายขายหน้ามากกว่าเดิม เกอกระทั่งสตรีนางหนึ่งยังสู้ไม่ได้มันเงยหน้า จ้องมองบรรพชนฟ้ากระจ่างบนท้องฟ้า ไฟโทสะลุกฮือโหมตาเฒ่าผู้นี้หน้าไหว้หลังหลอก จิตใจลึกซึ้งชั่วร้ายยิ่ง ในสายตาของเฒ่าโสโครกผู้นี้ ชีวิตของผู้อื่นไม่ได้มีค่าเทียบเท่าจิงสือด้วยซ้ า!จั่วม่อยิ่งครุ่นคิดยิ่งเดือดดาล หากมิใช่เพราะเฒ่าโสโครกผู้นี้ มันคงไปจากอาณาจักรขุนเขาน้อยตั้งนานแล้ว ไม่ต้องมาคอยหวาดหวั่นกังวลอยู่ทุกวี่วันเหมือนตอนนี้!มาเถอะ วันนี้เกอจะเล่นกับเจ้าให้ถึงที่สุด!จั่วม่อกลายเป็นแน่วแน่เฉียบขาด ความหวาดหวั่นขวัญผวาปลิวหายวับ“ยิงต่อไป อย่าหยุด!”จั่วม่อออกคำสั่งอย่างดุร้ายกระหายเลือด ผู้คนงงงันวูบ ยิงต่อไป? แต่นั่นไม่ใช่ว่าไม่ได้ผลอย่างสิ้นเชิงหรอกหรือ! อย่างไรก็ตาม พอพวกมันหันไปเห็นสายตาดุดันอำมหิตของจั่วม่อ พลันสะดุ้งสุดตัว เหล่าป่านหักใจสู้สุดชีวิตแล้ว!พวกมันปลุกปลอบขวัญกำลังใจขึ้นมาอย่างเต็มที่ ความหวาดกลัวที่มีต่อบรรพชนฟ้ากระจ่างบรรเทาเบาบางลงไปมากหอรบค่ายกลสงครามส่องสว่างขึ้นมาอีกครั้ง!บรรพชนฟ้ากระจ่างที่หางตาเผยแววเหยียดหยามคลื่นลำแสงเจิด
