็นสับสนอลหม่านกว่าเดิม ทันใดนั้นเริ่มกรีดร้องระงม เมื่อขาดระเบียบวินัยอันเคร่งครัด พวกมันก็วิ่งวุ่นไปทุกทิศทุกทางอย่างขวัญหนีดีฝ่อแต่ไหนเลยจะมีที่ให้พวกมันหลบหนี ไม่ว่าหนีไปทางใด ก็ล้วนปะหน้าไพร่พลค่ายจูเชวี่ยที่ลอบดักทางอยู่สองปีกข้าง หลังจากถูกฆ่าติดต่อกันหลายสิบคน ผู้คนที่หลงเหลือหวาดกลัวแทบตาย ได้แต่หมุนตัวแล่นกลับไปยังทิศทางที่พวกมันมาหลายหมู่ที่วนเวียนอยู่ด้านข้างเหล่านี้ ไม่ได้ไล่ล่าไพร่พลแตกพ่ายของหอสำนักนอก พวกมันเพียงรับหน้าที่ไล่ต้อนผู้ที่หลบหนีออกด้านข้าง ให้กลับเข้าไปรวมกันยังทัพใหญ่ค่ายจูเชวี่ยที่หันกลับไปไล่เข่นฆ่าดูราวกับไล่ต้อนฝูงแกะ ไล่ขับอยู่ตลอดเวลา ขู่ขวัญผู้คนพันกว่าคนจนกระเจิดกระเจิง หลบหนีไม่คิดชีวิตหงจุนเซวียนมือเท้าเย็นเฉียบ ยืนซึมเซาอยู่กลางท้องฟ้า สีหน้าอับจนปัญญาเห็นซิวเจ่อหอสำนักนอกโถมผ่านมันไปไม่ขาดสาย ใบหน้าของพวกมันเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ลนลานและสิ้นหวัง ขบวนทัพที่มันจัดเตรียมไว้แตกพ่ายไม่เป็นขบวนซิวเจ่อที่แตกทัพไหลบ่าสวนเข้าไปในอีกสามทัพ จนปั่นป่วนโกลาหลไปหมดความประหวั่นพรั่นพรึงระบาดออกไปสู่อีกสามทัพอย่างรวดเร็ว กองทัพที่ขวัญกำลังใจตกต่ าอยู่แล้ว แตกพ่ายถล่มทลายในชั่วพริบตา พากันแตกหนีไปในทิศทางที่ถูกกำหนดไว้ด้านบนเมฆมงคล จั่วม่อทอดตามองสนามรบอันอลหม่าน อดสั่นศีรษะไม่ได้กล่าวว่า “กองกำลังเช่นนี้เข้มแข็งแต่เพียงผิวเผินเท่านั้น” จากนั้นแย้มยิ้ม ส่งเ
