หญิงงาม เทียบกับคนผู้นี้แล้ว ช่างน่าอับอายเหลือจะกล่าว!น่าอายนัก อา น่าอายนัก!บุรุษร่างใหญ่ตัดสินใจแน่วแน่ เมื่อสงครามจบสิ้นลง จะต้องขอพบหน้าเจ้าเมืองอีกาทองคำผู้นี้สักครา!ซู่หลงกับพวกล่วงรู้มูลค่าของวารีนิลกับไข่มุกเนตรจันทรา ดวงตาของพวกมันรื้นด้วยหมอกน้ าตา คราวนี้พลังงานสีดำแทบแตกซ่านจนหลุดจากการควบคุม พวกมันมักถูกกดขี่ข่มเหงอยู่ตลอดเวลา ถูกก่นด่าเฆี่ยนตี ไม่มีผู้ใดใช้จ่ายกับพวกมันมากนักไม่เคยมีมาก่อน… …เสียงของต้าเหรินในสร้อยคอดังขึ้นอีกหน “รวบรวมสมาธิ กลับเข้าเมืองทันทีค่อยๆ ขยับช้าๆ”ซู่หลงระงับความตื้นตันในใจ ไม่กล่าวพิรี้พิไรมากความ ทำมือเป็นสัญญาณแก่ผู้อื่น พวกมันค่อยๆ เคลื่อนไปยังเมืองอีกาทองคำ ประตูเมืองเปิดกว้างรอรับพวกมันเทียบกับท่าร่างอันหมดจดปราดเปรียวในตอนที่พวกมันกระโดดลงจากกำแพงเมืองแล้ว เวลานี้พวกมันก็เชื่องช้าดุจเต่าขาเจ็บ ไม่มีท่วงท่าสภาวะใดหลงเหลือแต่ไม่มีผู้ใดกล้าดูแคลนพวกมันอีก สายตาของผู้คนที่มองมายังค่ายเว่ยมีแต่ความขนพองสยองเกล้ากองทหารที่ดูเชื่องช้าประดุจหุ่นเชิดคุณภาพต่ า กลุ่มคนบ้านนอกสวมเกราะหนักสีดำที่ถูกเยาะเย้ยถากถาง เพิ่งจะสังหารหมู่ซิวเจ่อหนึ่งพันคนในชั่วอึดใจเดียว!กองทัพค่ายเว่ยเมื่อกลับเข้าไปในเมือง ก็ตรงดิ่งกลับไปยังค่ายของพวกมัน เพื่อกลั่นเกลาเจตจำนงสังหาร วารีนิลและไข่มุกเนตรจันทราที่รวมกันอยู่ในร่างกายจั่วม่อไม่ได้อยู่ในอารมณ์พบปะสนทนากับผู้
