ใด เพียงสั่งการให้หอรบค่ายกลสงครามคอยเฝ้าระวังสถานการณ์มันแล่นไปยังที่พำนักของค่ายเว่ย เห็นเหล่าทาสฝึกตนเกราะดำห่อหุ้มด้วยพลังงานสีดำ ยืนนิ่งสนิทประหนึ่งเสาไม้พันต้น ต้องสอบถามผูเยาอย่างวิตกกังวล “ที่แท้เกิดอะไรขึ้น? มีปัญหาอันใด? ใช่แล้ว พวกมันใช้ค่ายกลศึกอันใด?”“ค่ายกลปิศาจสังหารภูตอีกา เป็นค่ายกลที่ลี้ลับคลุมเครืออยู่บ้างชนิดหนึ่ง” ผูเยากล่าวอย่างเสียไม่ได้ “เป็นค่ายกลศึกที่ใช้ร่วมกับวิชาองครักษ์ทุกข์ยากได้อย่างเหมาะเจาะเป็นที่สุด ค่ายกลศึกขบวนนี้เป็นสิ่งของที่มันได้รับมาจากการสังหารปิศาจด่านเจียงผู้หนึ่ง”(ปิศาจด่านเจียง – ด่านพลังที่ห้า เทียบเท่าหยวนอิง เหนือกว่าจินตันด่านหนึ่ง)“มัน?” จั่วม่องุนงงเล็กน้อย“ป้ายศิลานั่น” ผูเยาสะบัดเสียงอย่างขุ่นข้อง“อ้อ” จั่วม่อคล้ายเข้าใจคล้ายไม่เข้าใจ แต่ลอบจดจำไว้ ดูเหมือนป้ายศิลาสุสานไม่ธรรมดาอย่างที่คาดไว้จริงๆ กระทั่งปิศาจด่านเจียงก็สามารถสังหารได้ มันถามต่อ“แล้ววันนี้เป็นเรื่องราวใด?”“สิ่งที่เจ้าเห็นในวันนี้ เป็นกระบวนท่าแรกของค่ายกลปิศาจสังหารภูตอีกาเรียกว่ากระบวนปิศาจน้อยสังหาร” ผูเยากล่าว “แม้ว่าจะไม่มีเนื้อหาเชิงเคล็ดวิชามากนัก แต่ระยะเวลาฝึกปรือของพวกมันสั้นเกินไป สำหรับพวกมันยังใช้งานได้ยากเกินไป”“แล้วตอนนี้พวกมันทำอะไร?”ผูเยาขุ่นเคืองอยู่บ้าง เดิมทีมันคิดอวดโอ่ต่อหน้าจั่วม่อ แต่นึกไม่ถึงว่าจะต้องให้ผู้อื่นมาช่วยมันแทน นี่ทำให้มันอึด
