ลุ่มนี้จริงๆ?
ก่อนหน้านี้มันไม่เคยคิด ว่าจะมีกองกำลังใดในอาณาจักรขุนเขาน้อยที่เข้มแข็งได้ถึงเพียงนั้น กระทั่งหอสำนักนอกยังเทียบไม่ติด! เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในการถล่มเมืองหนานเสิ้ง ถูกผู้คนถกเถียงกันมานานแล้ว สุดท้ายมาถึงข้อสรุปที่เห็นพ้องต้องกันเป็นเอกฉันท์
พลังอำนาจของฝั่ายที่โจมตีเมืองหนานเสิ้ง สมควรไม่ด้อยไปกว่าหอสำนักนอก!
หากเป็นคนกลุ่มนี้จริง… …
เหล่าต้ายิ่งคิดมากเท่าใด ยิ่งอกสั่นขวัญแขวนมากเท่านั้น ท่าทางคืนนี้มันจะต้องประสบชะตากรรมนอนไม่หลับเสียแล้ว
เมืองอีกาทองคำ จั่วม่อทำงานไปพลาง สอบถามไปพลาง “เป็นอย่างไร?”
เปาอี้ยืนนอบน้อมอยู่ด้านข้าง “พวกมันคล้ายไม่ค่อยมีจิงสือมากนัก”
“ไม่เป็นไร” จั่วม่อกล่าว “เราสามารถให้พวกมันกู้ยืมบางส่วนได้”
“กู้ยืม?” เปาอี้ตะลึงงัน “เช่นนั้นจะเป็นประโยชน์ใดกับเรา?”
“ให้พวกมันกู้ยืมสินค้าบางส่วน พวกมันสามารถนำไปขายให้แก่ผู้อื่น” จั่วม่อกระตือรือร้นต่อจิงสืออย่างเห็นได้ชัด เวลานี้ถึงขั้นหยุดทำงาน หันมาหัวร่อฮี่ฮี่ “ขอเพียงได้รับจิงสือเป็นผลกำไร พวกมันย่อมต้องทำงานหนักกว่าผู้ใด”
“แต่หากพวกมันเชิดสินค้าหนีไปเล่า?” เปาอี้โต้แย้ง เต็มไปด้วยความวิตกกังวล
“กลัวอันใด?” จั่วม่อกลับไม่แยแส “ในกรงขนาดใหญ่นี้ พวกมันสามารถหนีไปที่ใด?แต่อย่าห่วงไปเลย พวกมันย่อมไม่หนี เนื่องเพราะมีแต่ที่นี่ พวกมันจึงสามารถกำไรจิงสือได้อย่างต่อเนื่องเป็นกอบเป็นกำ!”
เห็นเปาอี้คล้ายยั