ัก ดูเหมือนพวกมันยึดถืออาณาจักรขุนเขาน้อยเป็นสวนหลังบ้านของพวกมันอย่างแท้จริง
กลุ่มคนบินเข้าไปในหุบเขาน้อยแห่งหนึ่ง หุบเขาแหง่นี้ถูกศิษย์พรรคฟั้ากระจ่างเฝั้าระวังอย่าแน่นหนา แต่ละคนถือกระบี่บินยุทธภัณฑ์เวทพรักพร้อม ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ มีซิวเจ่อยี่สิบสามสิบคนรวมตัวกันอยู่ที่นี่
หวงจั๋วกวงยืนอยู่บนยอดเขาอย่างทระนง ทอดสายตามองกลุ่มซิวเจ่อ กล่าวถามด้วยเสียงลึกล้ำ “พบคนที่รู้วิชาห้าธาตุครบทุกธาตุแล้วหรือไม่?”
หวงจั๋วกวงผู้นี้ดวงตาเรียวยาว คิ้วเข้มพาดตรง จมูกโด่ง คางเรียวแหลมอยู่บ้าง สวมเกราะปราณสีเหลืองสดใส ผ้าคลุมไหล่สีแดงเข้ม รัดผมด้วยห่วงทองแดง สองมือสวมถุงมือสีน้ำเงินเข้มคู่หนึ่ง สวมรองเท้าหัวพยัคฆ์เนตรทมิฬ กอรปด้วยสภาวะโอ่อ่าอาจหาญดุจยอดยุทธ์ มันเป็นศิษย์ที่เด่นล้ำที่สุดในบรรดาศิษย์พรรคฟั้ากระจ่างรุ่นที่สองทั้งยังอยู่ในสาขาที่ทรงอำนาจที่สุด สาขากระบี่ และโดยตัวมันเอง หวงจั๋วกวงเป็นศิษย์ที่บรรพชนฟั้ากระจ่างรักใคร่เอ็นดูที่สุด ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันเป็นผู้นำของศิษย์พรรคฟั้ากระจ่างทั้งหมด
“เรายังขาดคนที่มีฝีมือทางเวทวิชาธาตุน้ำ” ศิษย์น้องหญิงนางหนึ่งกล่าวอย่างนุ่มนวลนางสวมเสื้อคลุมขนห่านสีเหลือง ดวงตาเต็มไปด้วยประกายเย้ายวน นางกล่าวอย่างสงสัยใจ “ศิษย์พี่ เราไฉนไม่เรียกให้หอสำนักนอกส่งผู้คนมาช่วย? ไม่ใช่สะดวกดายกว่าหรือ?”
“หอสำนักนอก เฮอะ!” หวงจั๋วกวงแค่นเสียงอย่างเย็นชา
