างโลดแล่นผ่านไปมาท่ามกลางผู้คนอย่างเชื่อมั่นต่อหน้านาง ซิวเจ่อที่ดุร้ายกระหายเลือดมากมายร่วงหล่นลงฟาดพื้นไม่ผิดอันใดกับถุงทรายเก่าไร้ค่า ทีละร่าง ทีละร่าง คู่เท้าเปล่าที่จั่วม่อลอบทอดถอนชมเชยนับครั้งไม่ถ้วย เวลานี้นำมาซึ่งกลิ่นอายแห่งความตายอันหนักข้นจั่วม่อรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงไขกระดูกดำ ราวกับว่ากระดูกทั้งร่างจมอยู่ในหล่มน้ำแข็ง มันยืนอ้าปากกว้าง แข็งทื่อดุจรูปปันหิน ด้านข้างมัน ซิวเจ่อคนอื่นๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นขวัญผวา แทบไม่กล้าหายใจออกมานับตั้งแต่จำความได้ นี่เป็นฉากแปลกประหลาดและน่าสะพรึงกลัวที่สุดเท่าที่จั่วม่อเคยพบเห็นมากระทั่งพวกมันยังรู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่น แล้วซิวเจ่อฝั่ายศัตรูที่กำลังเบิกตามองจุดจบของตัวเองเหล่านั้นเล่า ไม่ทราบในใจพวกมันหวาดกลัวถึงเพียงไหน?เตาจื่อผู้ซึ่งเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมปั่าเถื่อนจนถึงเมื่อครู่ มันคล้ายพบพานผีสางกล้ามเนื้อบนใบหน้าสั่นระริกไม่ยอมหยุด ตะลีตะลานหมุนตัวกลับ ต้องการหลบหนีไปให้สุดหล้าฟั้าเขียว แต่กลับพบว่ามันไม่สามารถขยับได้ ขยับไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้วเวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่งลงในขณะนี้ ซิวเจ่อศัตรูที่เหลือทั้งหมดติดค้างอยู่กลางอากาศด้วยท่าทางพิกลพิการ ราวกับหุ่นเชิดที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้คู่เท้าเปล่าที่ราวกับกระเบื้องเคลือบสุดประณีต เมื่อเหยียบย่างผ่านข้างกายผู้ใด คนผู้นั้นจะร่วงหล่มลงมาจากฟั้าภายในชั่วกะพริบตาเดียว ในสนามรบกลางเ
