วหาอันกว้างไพศาล นอกจากซิวเจ่อสตรีสวมหน้ากากดำนางนั้นแล้ว ร้างไร้ผู้คนโดยสิ้นเชิงเงียบสนิทดุจปั่าช้า ราวกับผู้คนที่ชมดูอยู่ทั้งมวลล้วนตกตายตามกันไปหมดสิ้นสายลมรำเพยผ่าน สตรีซิวเจ่อลอยเงียบงันกลางนภาอย่างเดียวดายเสียงกึกๆ แปลกหูดังผ่านเข้ามาในโสตประสาทของจั่วม่อ มันหันไปมองรอบๆ เห็นซิวเจ่อด้านข้างมันทั้งหมดตัวสั่นเทา จนฟันสั่นกระทบกันจั่วม่อเดิมทีหัวใจเต้นระส่ำไม่หยุด ต้องเย็นวาบไปถึงไขสันหลัง อย่างไรก็ตาม มันพอเห็นสภาพของเหล่าลูกสมุน จู่ๆ ความกลัวในหัวใจก็เบาบางลงเจี่ยงเหวยกับเจี่ยงห่าวหน้าซีดเหมือนศพ ร่างกายของพวกมันสั่นระริกอย่างไม่อาจควบคุม เหล่าลูกสมุนทั้งหมดล้วนเป็นเช่นเดียวกันสตรีซิวเจ่อทันใดนั้นหันหน้ามา มองตรงมายังพวกมัน“อ๊าก!” เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวสุดขั้วหัวใจดังขึ้นสะท้านแก้วหูผู้คน เห็นซิวเจ่อผู้หนึ่งใบหน้าบิดเบี้ยว สองตาถลนออกมา โลหิตหลายสายไหลทะลักออกจากจมูกปาก มันยืนแข็งค้างอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะค่อยๆ ทรุดร่างลงกับพื้นเสียงกรีดร้องนี้แทบจะทำให้เจี่ยงเหวยหัวใจหยุดเต้น มันอยากจะสบถด่าทอ แต่พอเห็นใบหน้าสยดสยองของคนผู้นั้นชัดตา ในใจมันยิ่งตื่นตะลึงมากขึ้น! ลูกสมุนมือดีผู้นี้ติดตามมันมานาน ล้วนผ่านพบเผชิญสถานการณ์สารพัด คิดไม่ถึงวันนี้ถึงกับหวาดกลัวจนตาย!พอมองคนอื่นๆ มันพลันตระหนักว่า เวลานี้หากมันสั่งให้ต่อสู้อีกครั้ง จะเป็นคนแรกที่ถูกสับสังหารด้วยกระบี่ทั้งหมด!มันเห
