จียงที่อายุแปดสิบกว่าปี จำต้องกล่าววาจาอันย้อนแย้งเช่นนี้ แต่ในช่วงชีวิตแปดสิบปีของมัน มันไม่เคยพบเห็น ไม่เคยได้ยินได้ฟัง ว่ามีซิวเจ่อคนใดจะสร้างเมืองด้วยตัวเองคนเดียว!สิ่งที่ทำให้มันรู้สึกอับจนปัญญาอย่างแท้จริง คือเหล่าปั่านจริงจังยิ่ง!ในฐานะผู้ควบคุมดูแล เยวียนเจียงเชื่อว่าเหล่าปั่านเป็นผู้สร้างเมืองที่ยอดเยี่ยมไม่น้อย มองไปที่ความคืบหน้าอย่างรวดเร็วนี้ ผู้ใดมีมือดีเช่นนี้อยู่ในหน่วยงานก่อสร้าง ผู้ควบคุมดูแลย่อมยิ้มร่าจนหน้าบาน อย่างไรก็ตาม หากสถานการณ์เปลี่ยนไป กลายเป็นทั้งเมืองมีมือดีเช่นนี้อยู่เพียงคนเดียว เช่นนั้นพวกมันก็จะร่ำไห้แทนแล้วอาศัยระดับความเร็วของเหล่าปั่านในตอนนี้ คิดสร้างเมืองให้แล้วเสร็จ เยวียนเจียงอดรู้สึกอับจนหนทางไม่ได้สิ่งที่ทำให้มันสิ้นหวังมากที่สุด คือผู้อื่นเป็นเหล่าปั่านของมัน!จั่วม่อรู้สึกว่ากล้ามเนื้อทุกมัดของมันสั่นสะท้านอย่างไม่อาจระงับยับยั้ง มันคล้ายสูญเสียการควบคุมร่างกายตัวเอง ต้องอ้าปากพะงาบๆ ราวกับปลาที่ถูกโยนทิ้งไว้บนบกทั้งร่างชาด้านไร้ความรู้สึก การฝึกปรือสังขารด้วยวิธีนี้ได้ผลอย่างแท้จริง จั่วม่อรู้สึกว่ากระทั่งในศีรษะของมันยังสั่นสะท้าน ไม่ต้องกล่าวถึงพลังสังขาร แม้แต่พลังปราณกับพลังจิตสำนึก ในการใช้แรงงานอย่างหฤโหดเช่นนี้ ทุกอย่างล้วนถูกเผาผลาญจนเกลี้ยงฉาดไปด้วยกันในแผนงานการสร้างเมือง รากฐานของเมืองจะต้องลึกยี่สิบจั้ง!จั่วม่อต้องขุดรากฐานท
