ั้งหมดนี้ด้วยมือเปล่า!เจ้าผูเยาชั่วร้ายยิ่ง…จั่วม่อในใจก่นด่าผูเยาอย่างอ่อนแรง หลังจากนั่งพักชั่วครู่ โอสถปราณที่โยนเข้าปากก่อนหน้านี้ก็เริ่มปลดปล่อยพลังโอสถออกมา ฟูกสมาธิกลั่นเกลาดำที่นั่งทับอยู่ชักนำปราณธรรมชาติเข้าสู่ร่างกายของมันไม่ขาดสาย ร่างกายของจั่วม่อในเวลานี้ไม่ต่างอันใดกับทะเลทรายแห้งผาก สูบกลืนพลังโอสถกับปราณธรรมชาติทุกหยาดหยดอย่างตะกละตะกลามครู่ใหญ่ให้หลัง จั่วม่อเรี่ยวแรงฟืนฟูเต็มเปียม ดิ้นรนลุกขึ้นยืน ดวงตะวันเหนือศีรษะเจิดจ้าบาดตาอยู่บ้าง มันหันไปมองหลุมยักษ์ที่เพิ่งขุดเสร็จสมบูรณ์เพียงครึ่งเดียวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จั่วม่อกระโดดลงไปในหลุมใหญ่สภาพแปลกประหลาดของเหล่าปั่านเล่าลือไปทั่วทั้งค่าย ทุกผู้คนวิพากษ์วิจารณ์ในทางลับ พวกมันลอบสงสัยใจว่าเหล่าปั่านที่แท้คิดทำสิ่งใดกันแน่ หรือมันฟันเฟือนไปแล้วจริงๆ?จั่วม่อสองแขนจ้วงแทงเป็นจักรผันดุจเครื่องกลไก ระดับความเร็วสูงยิ่ง พลังจิตสำนึกปลดปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง ในใจสะท้อนภาพทุกรายละเอียดยิบย่อยของพื้นดินรอบกายผูเยากล่าวไม่ผิด หากมันสามารถสร้างเมืองด้วยตัวเองสำเร็จ ความแข็งแกร่งของมันจะทะยานขึ้นสู่ระดับชั้นใหม่ แต่นี่เป็นแผนการที่วิปลาสอย่างแท้จริง!จั่วม่อเม้มริมฝีปากแห้งผากแนบแน่น ก้มหน้าก้มตาจ้วงขุดอย่างบ้าคลั่งมันเริ่มเรียนรู้วิธีใช้พลังจิตสำนึกตรวจสอบพื้นดินโดยรอบ วิธีการพึ่งพาโครงสร้างในดินเพื่อประหยัดเรี่ยวแรง มันเร
