พวก ก่อกวนให้มากกว่านี้ ลากถ่วงพวกมันออกไปให้ถึงที่สุด พวกเราต้องการเวลามากขึ้น”“ขอรับ” ซิวเจ่อผู้นี้นำนกกระเรียนกระดาษออกมา เขียนรหัสลับลงไปอย่างช่ำชองแล้วค่อยๆ ประจุพลังปราณ นกกระเรียนกระดาษกระพือปีกบินขึ้นฟั้า หายวับไปทันทีก่อนที่ม้าฝานกับพวกจะออกไปปฏิบัติภารกิจ พวกมันทิ้งรอยประทับวิญญาณเอาไว้แล้วนกกระเรียนกระดาษเหล่านี้สามารถอาศัยรอยประทับวิญญาณ เสาะหาม้าฝานกับพวกอย่างง่ายดายอาณาจักรขุนเขาน้อยไม่ได้กว้างใหญ่นัก ใช้กระเรียนกระดาษได้อย่างสะดวกดาย“แล้วพวกเราทำอันใด?” ซิวเจ่ออีกคนอดถามไม่ได้ นอกจากหลายหมู่ทหารที่พวกม้าฝานพาออกไปด้วย ยังคงมีไพร่พลรบอีกหลายหมู่หลงเหลืออยู่ในค่ายในใจกงซุนชาปรากฏภาพศิษย์พี่ที่ทั่วร่างปกคลุมด้วยโคลน ฝีเท้าของมันสะดุดวูบหนึ่ง ก่อนจะมั่นคงเป็นปกติ “แน่นอน พวกเราก็ไม่สามารถขี้เกียจได้เช่นกัน”ม้าฝานกวาดตามองสนามรบ ซากศพสิบกว่าร่างวางอยู่บนพื้นหญ้า สามารถมองเห็นหลุมใหญ่ได้ทุกหนแห่ง ทุ่งหญ้ากว้างไกลไร้สิ้นสุดถูกทำลายด้วยปราณกระบี่พลังปราณยังคงอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ แทบสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายโหดร้ายของการต่อสู้ที่เพิ่งจบลงเมื่อสักครู่ศัตรูถูกกวาดล้างหมดสิ้น แต่พวกมันคนหนึ่งก็พลาดท่าล้มตายลงไปด้วยหัวหน้าหมู่สีหน้าโศกเศร้าอยู่บ้าง นี่เป็นครั้งแรกที่เกิดการสูญเสียรุนแรงถึงชีวิตภายใต้การบัญชาการของมัน ซิวเจ่อที่เหลือพากันสะสางสนามรบและรวมรวมสินสงครามอย่างเงียบงัน ความปิ
