เสร็จสิ้นในรวดเดียว ผูเยาแบสองมือออกกว้าง “เห็นหรือไม่ ไม่ว่าเจ้าจะฝึกปรืออะไร ก็ล้วนไร้ประโยชน์ทั้งสิ้น”จั่วม่อได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง ถึงกับพูดไม่ออกไปเลยทีเดียว“แต่อย่าเพิ่งท้อแท้ไป ยังมีบางจุดที่พัฒนาได้” กับเจ้าม้าดื้อดึงตัวนี้ ผูเยาทราบดีว่ายามใดควรใช้แส้โบยฟาด ยามใดควรใช้หัวผักกาดหลอกล่อจั่วม่อกลายเป็นคึกคักขึ้นมาทันที “รีบบอก”“ใช้สายฟั้าแกร่งภูตหยางกลั่นเกลาเหอเถาอัสนีคำรณนับเป็นความคิดที่ดียิ่ง เรื่องนี้ต้องขอชมเชย แต่จุดสำคัญคือเจ้าอาจหยิบยืมวิธีหลอมสร้างมุกหยินประลัยกัลปมาดัดแปลงใช้ได้” ผูเยากระตุ้นเตือนจั่วม่อตบหน้าผากแปะ กล่าวอย่างยินดี “ใช่แล้ว ไฉนข้าคิดไม่ออก?” ภายในตำรามุกหยินประลัยกัลป วิธีหลอมสร้างมุกหยินประลัยกัลปอันทรงพลังไม่ได้มีแค่วิธีการเดียวหากเลือกวิธีการที่เหมาะสมมาดัดแปลงใช้ จะไม่ยิ่งดีงามเสียยิ่งกว่าสิ่งที่มันครุ่นคิดเองหรือ?จั่วม่อแทบจะแล่นไปอ่านตำรามุกหยินประลัยกัลปในบัดดล บรรพชนฟั้ากระจ่างไม่ต่างจากกระบี่แหลมคมแขวนอยู่เหนือศีรษะมัน ทำให้มันไม่อาจนอนหลับตาได้สนิทมานานแล้ว ที่ผ่านมามันขาดแคลนกระบวนท่าที่สามารถคุกคามศัตรูแกร่งกล้าผู้นี้ เวลานี้เมื่อค้นพบหนึ่งกระบวนท่า จะไม่ให้มันลิงโลดยินดีได้อย่างไร?“นอกเหนือจากเหอเถาอัสนีคำรณ หากสังขารปิศาจของเจ้ารุดหน้าก้าวไกลในระยะเวลาอันสั้น บางทีหมัดคลื่นสวรรค์กระจกฟั้าของเจ้า อาจทำให้มันเสียวสันหลังได้บ้าง”จั