ย ไม่อาจจัดเข้าอันดับเสียด้วยซ้ำสิ่งที่มันกำลังทำอยู่ตอนนี้ ก็มิใช่เป็นสิ่งที่มันชมชอบหรอกหรือ? หลังจากเรียนรู้ศาสตร์บัญชาการรบ ความประทับใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมันก็คือ ก่อนหน้านี้มันใช้ชีวิตสูญเปล่ามาเนิ่นนานเหลือเกิน
ทันใดนั้น มันฉุกคิดถึงเรื่องสำคัญเร่งด่วนเรื่องหนึ่ง “จริงสิ ศิษย์พี่ ท่านเคยคิดหรือไม่ว่ากองทัพอสูรมาจากที่ใด?”“มาจากที่ใด?” จั่วม่อชะงัก ถูกคำถามของกงซุนชาหวดใส่จนนิ่งงันไป ขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง ค่อยตอบว่า “สมควรมาจากอาณาจักรวารีฟั้ามิใช่หรือ อาณาจักรขุนเขาน้อยมีแม่น้ำอาณาจักรเพียงสองสาย ดังนั้นพวกมันจะต้องมาจากอาณาจักรวารีฟั้า บุกผ่านอาณาจักรขุนเขาน้อย เข้าสู่อาณาจักรนภาจันทร์ของเราในคราวนั้น”ใบหน้าหล่อเหลาของกงซุนชาเต็มไปด้วยความวิตกกังวล แย้งว่า “แต่หากพวกมันมาจากอาณาจักรวารีฟั้าจริง กองทัพอสูรยังจะละเว้นพรรคฟั้ากระจ่างหรือ? ท่านลองนึกดู ตอนที่เราอยู่ในเกาะแมกไม้รกร้าง พวกมันกระทั่งวาจายังไม่คิดกล่าว พอมาถึงก็ลงมือจู่โจมอย่างอำมหิตถึงเพียงนั้นแล้ว”จั่วม่อเบิกตาโพลง นั่นก็ใช่แล้ว! หากกองทัพอสูรบุกเข้าสู่อาณาจักรขุนเขาน้อยโดยผ่านมาทางอาณาจักรวารีฟั้าจริง ไม่ว่ากองกำลังใดที่เฝั้าควบคุมแม่น้ำอาณาจักร ย่อมจะต้องถูกกวาดล้างจนพินาศไปเสียนานแล้ว จั่วม่อจึงไม่เชื่อว่ากองทัพอสูรจะละเว้นพรรคฟั้ากระจ่างเป็นพิเศษ“หรือว่าพรรคฟั้ากระจ่างเข้ายึดแม่น้ำอาณาจักรหลังจากที่กองทัพอสูรผ่