ื่อบัญชาการรบเพียงอย่างเดียว ในหมู่ซิวเจ่อ นั่นเรียกว่าแม่ทัพบัญชาการศึก แต่ในบรรดาอสูรปิศาจอาจไม่มีผู้บัญชาการรบโดยกำเนิดเช่นนี้”สุ้มเสียงของผูเยาเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย “สำหรับอสูรปิศาจ นับตั้งแต่ถือกำเนิดขึ้นมาพวกมันก็ต้องต่อสู้ทันที การบัญชาการรบเป็นทักษะที่อสูรปิศาจระดับสูงจะต้องเรียนรู้ แน่นอน ไม่ใช่ว่าอสูรปีศาจทุกตนจะสามารถกลายเป็นผู้บัญชาการรบที่แข็งแกร่งแต่ผู้บัญชาการรบของพวกมันก็มีอัตราการเกิดสูงมาก และย่อมจะสูงกว่าการเกิดของแม่ทัพบัญชาการศึกของพวกเจ้ามาก”“ทราบหรือไม่ว่าอะไรสำคัญที่สุดสำหรับผู้บัญชาการรบ?” ผูเยาถามอย่างฉับพลัน“ไม่ทราบ” จั่วม่อสั่นศีรษะอย่างมึนงง สิ่งที่ผูเยากำลังสาธยายอยู่นี้ มันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย“นั่นคือการออกคำสั่ง!” ผูเยากลับให้คำตอบที่เรียบง่ายยิ่ง“อ้อ” จั่วม่อคล้ายเข้าใจอยู่บ้าง“ในสนามรบ สถานการณ์แปรเปลี่ยนได้ตลอดเวลา สับสน วุ่นวาย และซับซ้อนจนมิอาจบ่งบอกบรรยาย เช่นนั้นผู้บัญชาการรบจะออกคำสั่งต่อทหารใต้บังคับบัญชาของพวกมันด้วยวิธีใดเล่า?”กล่าวไปกล่าวมา ผูเยาคล้ายยิ่งกล่าวยิ่งเมามัน กลายเป็นเคร่งขรึมจริงจังขึ้นมา“ซิวเจ่อใช้ยันต์ ขั้นแรกพวกมันจะหลอมสร้างยันต์เอาไว้ล่วงหน้า แล้วมอบให้แก่ซิวเจ่อผู้บัญชาการรบ ในสนามรบพวกมันจะออกคำสั่งผ่านยันต์เหล่านี้ ส่วนปิศาจใช้แผนผังปิศาจ พวกมันสามารถรู้สึกถึงกันและกันผ่านแผนผังปิศาจของพวกมัน ส่วนอสูร คงไม่ต้องให้ข้าบ
