ข้าผู้นี้พอจะมีน้ำหนักในอาณาจักรคลื่นเรืองรองอยู่บ้าง จะต้องเลือกสถานที่อันดีงามให้แก่สำนักท่านอย่างแน่นอน”เผยเหยียนหรานประสานมือคำนับขอบคุณ แต่ดวงตาจ้องหน้าหลินเชียนเขม็งกล่าวอย่างเคร่งขรึม “ข้าผู้นี้มีเรื่องหนึ่งที่ยังไม่เข้าใจ คุณชายหลินโปรดชี้แนะด้วย!”“อ้อ เจ้าสำนักเผยเชิญกล่าว” หลินเชียนหัวร่อเบาๆ“คุณชายหลินไม่ได้มีความสัมพันธ์กับสำนักเรา ไฉนคราวนี้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือสำนักเรา?” เผยเหยียนหรานดวงตาสาดประกายเจิดจ้าหลินเชียนคล้ายทราบแต่แรกว่าเผยเหยียนหรานจะถามเช่นนี้ จึงตอบอย่างยิ้มแย้ม“ถ้าเช่นนั้นข้าจะกล่าวตามความสัตย์ เนื่องเพราะข้าคาดหวังในตัวเหวยเสิ้ง เหวยเสิ้งนับเป็นซิวเจ่อที่มีพรสวรรค์มากที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบเห็นมา มันมีศักยภาพเหนือการควบคุม อนาคตไม่มีที่สิ้นสุด เจ้าสำนักเผยสามารถคิดเสียว่านี่เป็นการลงทุนล่วงหน้า ในอนาคตหากข้ามีเรื่องร้องขอ เจ้าสำนักเผยโปรดเห็นแก่หน้าข้าบ้างก็พอ”“นั่นเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว” เผยเหยียนหรานคลายใจลงเล็กน้อย แม้ว่าจะไม่พอให้เชื่อถือทั้งหมด แต่มันย่อมไม่แสดงออกมาทางสีหน้าหลินเชียนกล่าวอย่างยิ้มแย้มว่า “เราวางแผนการเดินทางไว้ที่ยามบ่ายของอีกสามวันให้หลัง ข้าจะรอคอยเวลานั้น ไม่รบกวนเจ้าสำนักเผยแล้ว ขออำลา!”“ไม่ส่งแล้ว!” เผยเหยียนหรานกล่าวพลางประสานมือจั่วม่อกับฟูั่ฟงบรรลุข้อตกลงการค้าสองรายการ บรรยากาศสนิทสนมกลมเกลียวยิ่งฉางเหิงกับกุ่ยฟงไม่สนใจไฟ