ย์พี่เกรงอกเกรงใจเกินไปแล้ว” ฉุนอวี๋เฉิงถ่อมตัว แล้วเริ่มสาธยายข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับไข่ผีเสื้อนานาชนิดให้แก่จั่วม่อการสาธยายเบื้องต้นนี้ล่วงเข้าไปสองชั่วยามยังไม่จบสิ้น ฉุนอวี๋เฉิงกล่าวจนปากแห้งคอแห้งไปหมด จั่วม่อเองก็หัวหมุนงุนงงไม่น้อยจั่วม่อพลันตระหนักว่าต่อให้ยามนี้มันมีบ่อฟูมฟักสัตว์ร้าย แต่หากคิดได้รับผลตอบแทนที่ดี ดูท่าจะไม่ใช่เรื่องง่ายดาย เห็นศิษย์น้องฉุนอวี๋เฉิงยามบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับสัตว์ปราณ ทั้งรอบรู้ทั้งเจนจัดเป็นที่สุด มันอดทอดถอนใจไม่ได้ คิดทำศึกต้องการยอดขุนพลจริงๆ!ทันใดนั้น ความคิดอันบรรเจิดก็พลันงอกเงยขึ้นในใจไฉนมันไม่ฉุดดึงฉุนอวี๋เฉิงลงน้ำมาด้วยเสียเลยเล่า? หากให้ยอดฝีมือทางด้านนี้เช่นฉุนอวี๋เฉิงลงมือกระทำ ไยมิใช่ได้ผลลัพธ์ดีงามอย่างง่ายดายกว่าให้คนธรรมดาอย่างมันลงมือเอง?ยิ่งคิดมากเท่าใด จั่วม่อพบว่าความคิดนี้ยิ่งดีงามมากเท่านั้น จุดประสงค์แรกเริ่มของมันคือทำกำไรจิงสือ เพื่อจะได้ไม่ต้องใช้ทรัพย์สินที่มีอยู่จำกัดจำเขี่ยจนหมดไปนอกเหนือจากการทำกำไรจิงสือ มันไม่ได้มีความสนใจจะเลี้ยงดูสัตว์ปราณเสียหน่อย มันร่ำเรียนศาสตร์วิชามากมายหลายแขนงเกินไปแล้ว หากเพิ่มเข้ามาอีกอย่าง เกรงว่าคงกัดกินไม่ไหวย่อยไม่ทันอีกต่อไปฉุนอวี๋เฉิงยังคงพร่ำบรรยายอย่างไม่ย่อท้อ ประกายคลั่งไคล้ในสายตามันจั่วม่อคุ้นเคยมาก นี่บ่งบอกว่าคนผู้นี้รักใคร่ลุ่มหลงการเลี้ยงดูสัตว์ปราณเป็นที่สุดท่วง
