าง อาจารย์ลุงหยานเล่อของเจ้าต้องการคนช่วยงาน ดังนั้นเรียกศิษย์พี่หญิงของเจ้าออกไป”จั่วม่อในใจรู้สึกกลวงเปล่ามากยิ่งขึ้น ใครจะคิดว่าแค่ติดอยู่ในค่ายกลครึ่งปี ทุกสิ่งทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลงไปมากมายถึงเพียงนี้“เราขยับขยายออกไปมากมายปานนี้” จั่วม่อดถามไม่ได้ “สำนักอื่นไม่สอดมือยุ่งเกี่ยวหรือ?”“ไม่ใช่แค่เราที่ขยายอำนาจ ครึ่งปีมานี้ ทุกผู้คนล้วนพากันขยับขยายออกไป” สือฟั่งหรงใบหน้าทอแวววิตกกังวล “มหานครนภาโลหิตวิกฤติถึงที่สุดแล้ว ทุกผู้คนล้วนกังวลในช่วงเวลาอันคับขันอันตรายเช่นนี้ ไม่ว่าผู้ใดหากสามารถขยายอำนาจ ย่อมต้องขยายอำนาจออกไป มีเพียงรวมพลังของพวกเราจำนวนมากเข้าด้วยกัน จึงจะมีความหวังในการอยู่รอด อาณาจักรนภาจันทร์ของเรานับว่าไม่ได้ห่างไกลจากมหานครนภาโลหิตมากนัก ผู้คนกำลังแตกตื่นตระหนก ในยามหน้าสิ่วหน้าขวาน ย่อมต้องใช้มาตรการพิเศษพวกเราไม่อาจใจดีมีเมตตา ศิษย์พี่เจ้าสำนักเพียงหวังว่าก่อนที่ข่าวร้ายจะมาถึงอย่างแท้จริง พวกเราจะสามารถปรับปรุงเปลี่ยนแปลงเสร็จสิ้น”“สถานการณ์ย่ำแย่ถึงเพียงนั้น?” จั่วม่อแตกตื่นไม่น้อย“อืม” เค้าความกังวลบนใบหน้าของสือฟั่งหรงยิ่งหนักหน่วงกว่าเดิม นางลังเลแวบหนึ่ง แต่ยังคงกล่าวออกมา “เดิมที เจ้าเพิ่งออกมาจากค่ายกล สมควรพักผ่อนสักระยะแต่เวลานี้สถานการณ์ร้ายแรงมาก ดังนั้นมีบางอย่างที่ข้าต้องบอกกล่าว จงอย่าได้ย่อหย่อนลงเป็นอันขาด สำนักเราไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เวลานี้เ
