มเจริญรุ่งเรืองทั้งหมดนี้ ทำให้จั่วม่อรู้สึกที่แห่งนี้คล้ายแปลกหน้า รกร้างหนาวเย็นเป็นที่สุดทันใดนั้น อะไรบางอย่างฉุดดึงชายเสื้อมัน จั่วม่อหันไปมอง มันพบว่าเป็นนกโง่“มีอันใด? นกโง่!”นกโง่กระพือปีกลงจากหลังคา ฮะ? จั่วม่อมองตามตำแหน่งที่นกโง่ร่อนลงไปยืนไม่ใช่ทางเข้าห้องศิลาหรอกหรือ?จั่วม่อปิดซ่อนทางเข้าห้องศิลาอย่างระมัดระวังอยู่เสมอ ทั้งยังก่อตั้งค่ายกลลวงตาไว้รอบทางเข้าโดยเฉพาะ ไม่มีผู้ใดค้นพบความลับของมัน จั่วม่อจู่ๆ ก็รู้สึกมีชีวิตชีวาบังเกิดความสนใจขึ้นมา มุดเข้าไปยังห้องศิลาทันทีพอแทรกกายผ่านเข้าไป อากาศเย็นชื้นพลุ่งเข้าปะทะหน้ากวาดตามองไปรอบห้อง จั่วม่อทันใดนั้นก็เผยใบหน้าแตกตื่นยินดีฮะ!แมลงทองทมิฬ!แมลงทองทมิฬก็ค้นพบจั่วม่อเช่นกัน มันเปลี่ยนเป็นลำแสงสีดำ พุ่งลงบนไหล่จั่วม่อมองดูเจ้าตัวน้อยนี้ จั่วม่ออารมณ์เบิกบานขึ้นมาทันที ราวกับคนที่ได้พบพานสหายเก่ามันในที่สุดค่อยจดจำได้ว่าแมลงทองทมิฬชมชอบอยู่บนเส้นชีพจรปราณปฐพีในห้องศิลามันหลงลืมเจ้าตัวน้อยนี้ไปเสียตั้งนานวางแมลงทองทมิฬไว้บนฝั่ามือ เพ่งพิศดูอย่างละเอียด จั่วม่อปิติยินดีมากยิ่งขึ้นเทียบกับก่อนหน้านี้ แมลงทองทมิฬระดับสูงขึ้นอีก ทั้งยังเฉลียวเฉลียดมากกว่าเดิมเจ้าหนูนี่รับประทานสิ่งใด?เมื่อสายตาของมันตกลงบนหลุมบนเส้นชีพจรปราณปฐพี จั่วม่อพลันเข้าใจ เป็นไปตามคาด เมื่อมันเดินเข้าไปยังตำแหน่งของเส้นชีพจรปราณปฐพี ไม่มีร่องรอยของปราณ
