ธรรมชาติหลงเหลืออยู่ที่นั่น มีเพียงหลุมเล็กๆ แต่ลึกมากหลุมหนึ่งอยู่บนพื้น เมื่อลองตรวจสอบด้วยจิตสำนึก จั่วม่อพบว่าหลุมนี้อย่างน้อยต้องลึกหลายสิบจั้งทีเดียว นี่เป็นฝีมือของเจ้าแมลงทองทมิฬน้อยอย่างแน่นอน รวมถึงโอสถปราณที่หล่อเลี้ยงไว้ภายในน้ำพุปราณด้วย ที่คาดว่าคงประสบชะตากรรมในกระเพาะของเจ้าตัวน้อยนี้ไปเรียบร้อยแล้ว“ข้ามองไม่ออกเลย ว่าเจ้ามีความสามารถถึงเพียงนี้!” จั่วม่อยิ้มหัวกับแมลงทองทมิฬรับตัวแมลงทองทมิฬออกมาจากห้องศิลา จั่วม่ออารมณ์ดีขึ้นไม่น้อยโถงสุญตาเผยเหยียนหรานกับสือฟั่งหรงกำลังหารือเรื่องราวเผยเหยียนหรานกล่าวอย่างยิ้มแย้มว่า “ข้าเพิ่งได้รับข้อความกระบี่บินจากศิษย์น้องสาม มีข่าวดี สำนักกระบี่หัวใจทะเลสาบยินดียก ‘หมู่เกาะแมกไม้รกร้าง’ ให้แก่เรา”สือฟั่งหรงเผยสีหน้ายินดี “หากเป็นเช่นนั้นก็ประเสริฐ หมู่เกาะแมกไม้รกร้างอยู่ติดริมขอบแม่น้ำอาณาจักร บนทางผ่านไปยังอาณาจักรขุนเขาน้อย เราจะได้มีเส้นทางล่าถอยเพิ่มขึ้นอีกทางหนึ่ง แต่เงื่อนไขแลกเปลี่ยนของสำนักกระบี่หัวใจทะเลสาบคือสิ่งใด?”“พวกมันต้องการเมืองขุย ข้าตกลงไปแล้ว เมืองขุยไม่มีประโยชน์ต่อเรามากนักแลกเปลี่ยนกับหมู่เกาะแมกไม้รกร้าง เราจะได้กำไรมากกว่า” เผยเหยียนหรานกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยวสือฟั่งหรงผงกศีรษะเห็นพ้องเผยเหยียนหรานเหลือบตามองนางแวบหนึ่ง จากนั้นกล่าวโดยไม่มีเค้าลางล่วงหน้า“ข้าตั้งใจจะส่งจั่วม่อไปยังหมู่เกาะแมกไม้รกร้าง”
