แต่นอนอยู่บนเตียงจั่วม่อกับหลัวหลี ทีแรกยังตะขิดตะขวงใจอยู่บ้าง แต่วันนี้นับว่าหัวอกเดียวกันประสบเคราะห์หามยามร้ายร่วมกัน กำแพงในใจคล้ายค่อยๆ ละลายหายไป ไม่นานให้หลัง ก็สนทนากันอย่างกลมกลืน กล่าวตามความสัตย์ ก่อนหน้านี้จั่วม่อย่อมไม่ชมชอบหลัวหลี แต่พอได้สนทนาวิสาสะ มันพบว่าหลัวหลีไม่ได้ย่ำแย่เท่าที่มันคิดไว้ ตรงกันข้ามแม้ว่าบางครั้งความทระนงถือดีที่ฝังแน่นในกระดูก จะเผยออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจบ้าง แต่นิสัยใจคอที่แท้จริงของหลัวหลีเปิดเผยตรงไปตรงมา ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม นับเป็นบุคคลสัตย์ซื่อถือมั่นผู้หนึ่งพวกมันทั้งคู่ต่อสู้กันสองครั้ง ทั้งสองครั้ง แต่ละคนล้วนบาดเจ็บปางตายไม่ต่างกันในขอบเขตหนึ่ง นับว่าเพาะสร้างความสัมพันธ์ผ่านการต่อสู้ก็ไม่ผิด เรียกได้ว่าไม่ต่อยตีไม่รู้จักทั้งสองคนเต็มไปด้วยความนิยมชมชื่นในพลังของอีกฝั่ายระหว่างหลัวหลีกับจั่วม่อไม่จำเป็นต้องกล่าวสิ่งใดกันอีก ตอนนี้จั่วม่อกลายเป็นหนึ่งในบุคคลที่ร้อนแรงที่สุดในตงฝู ในตอนสุดท้าย มันอาศัยหนึ่งต้านรับห้า ทั้งยังเป็นห้ายอดฝีมือ กลายเป็นตำนานในตงฝู ไม่มีผู้ใดเห็นการต่อสู้หนึ่งต่อห้ากับตา แต่ทุกผู้คนล้วนเห็นหลุมยักษ์อันน่าสะพรึงกลัวในหอคลื่นสนอย่างชัดเจนจั่วม่อทราบดีว่าตัวมันที่แท้มีน้ำหนักสักเท่าใด ทุกครั้งที่ศิษย์พี่ใหญ่กับหลัวหลีกล่าวถึงเรื่องนี้ มันอดประหม่าไม่ได้ ในความเห็นของมัน พลังฝีมือของหลัวหลียังร้ายกาจกว่ามันเสียอีกนึกถึ
