รียกศิษย์พี่ศิษย์น้องจะดีกว่า ข้ายังไม่เคยกลับไปที่สำนัก ไม่จำเป็นต้องพิธีรีตองไป คำเรียกอาจารย์อานี้ยังไม่สามารถกล่าวถึงได้”ซู่ไม่รู้ว่าจะกล่าวกระไร จึงรักษาความเงียบของนางต่อไป ในใจยังคงตื่นตระหนกไม่คลาย นับตั้งแต่ศิษย์พี่หลินปรากฏกายขึ้น จนกระทั่งถึงตอนนี้ นางยังมองไม่เห็นพลังฝีมือที่แท้จริงของศิษย์พี่ ยิ่งเพ่งมองมากเท่าใด นางก็ยิ่งตะลึงลานมากเท่านั้น นี่แสดงให้เห็นว่าระดับพลังบำเพ็ญเพียรของศิษย์พี่หลิน สูงส่งกว่านางไม่ต่ำกว่าสองขั้นไม่ทราบว่าเป็นผู้อาวุโสท่านใด ฝึกอบรมศิษย์ที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ออกมา!นางทันใดนั้นรู้สึกโชคดีที่ศิษย์พี่หลินเป็นศิษย์ของสำนักนาง! ไม่เช่นนั้น…เหล่าเสมียนร้านพอเห็นแสงประกายวาบผ่านด้านนอกห้อง ก็พากันเบนสายตาไปทางอื่นอย่างรู้ความครั้นเมื่อจั่วม่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็พบซู่กับหลินเชียนยืนรอคอยอยู่ในครรลองสายตาของมัน“ยินดีด้วย พี่จั่ว!” หลินเชียนกล่าวยิ้มๆ “นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป เส้นทางสู่ความมั่งคั่งของพี่จั่วกลายเป็นกว้างขวางกว่าเดิมแล้ว”วาจาของหลินเชียนนี้ จั่วม่อผู้เพิ่งจะฟืนสติพอฟังก็เบิกบานใจยิ่ง มันประสานมือคำนับ “นี่ต้องขอบคุณพี่หลินประทานให้ หากไม่มีคำชี้แนะของพี่หลิน ต่อให้ตายข้าก็ไม่สามารถคิดวิธีนี้ได้”“นี่เป็นความสามารถของพี่จั่วเอง ข้าเพียงพูดจาเรื่อยเปือย ไม่ได้คาดหวังว่าพี่จั่วจะบรรลุเปั้าหมายได้จริงๆ ทำเอาข้าประหลาดใจไม่น้อย” หลินเช
