ล้ำถึงค่ำคืนที่ศิษย์พี่เหวยเสิ้งเข้าสู่ด่านจู้จี และยังจดจำหนึ่งกระบี่ที่สร้างความสะท้านสะเทือนให้แก่ผู้คนของอาจารย์ลุงซินหยานได้อย่างแม่นยำ สำนักที่มียอดคนด่านจินตันถึงสี่คนในเวลาเดียวกัน ในตงฝูมีไม่กี่สำนักเท่านั้นแต่น่าเสียดายที่ศิษย์พี่เหวยเสิ้งไม่ได้อยู่ในสำนัก มันอดเศร้าเสียดายอยู่บ้างไม่ได้ในที่สุดล้างหนี้ก้อนโตได้สำเร็จ ทั้งยังได้รับม้วนหยกมามากมาย สำหรับจั่วม่อ นี่นับเป็นช่วงเวลาสุขสบายอย่างไม่ต้องสงสัย พักผ่อนรักษาอาการบอบช้ำภายในไปพลางศึกษาม้วนหยกทั้งหมดที่อยู่ในมือไปพลางม้วนหยกของมันมีมากมายและหลากหลาย ครอบคลุมแทบทุกหัวข้อวิชา แต่ม้วนหยกชั้นสูงกลับมีไม่มากนักอันที่จริง ในช่วงหลังมานี้มันก็ไม่ได้ขาดแคลนม้วนหยก ม้วนหยกทั้งหมดในสำนักล้วนเปิดกว้างสำหรับศิษย์ฝั่ายในทุกคน จั่วม่อยังสามารถเข้าไปในห้องตำราของซือฟูั่ได้ทุกเวลา เพียงแค่ม้วนหยกเหล่านี้ หากคิดศึกษาทั้งหมดมันก็จำเป็นต้องสิ้นเปลืองเวลาอย่างมหาศาลแล้ว อย่างไรก็ตาม สำนักกลับขาดแคลนม้วนหยกวิชาค่ายกลซึ่งสำคัญที่สุดสำหรับจั่วม่อ ดังนั้นมันได้แต่ใช้วิธีการเช่นนี้เก็บรวบรวมม้วนหยกวิชาค่ายกลด้วยตัวเอง สุดท้ายได้รับม้วนหยกวิชาค่ายกลมากมาย แต่จะอย่างไรม้วนหยกเหล่านี้เนื้อหากระจัดกระจายเป็นอย่างมาก ไม่ปะติดปะต่อ มิหนำซ้ำยังไม่เป็นระบบจั่วม่อก็ไม่ใช่คนพิรี้พิไร เมื่อมีม้วนหยกให้ศึกษาร่ำเรียนมากมายถึงเพียงนี้ มันก็พึงพอใจมากแล้วใ
