้วเก็บเกี่ยวได้บุปผาแดงคะนองระดับหนึ่งเป็นจำนวนยี่สิบสองจิน นอกจากนั้นยังเก็บเกี่ยวบุปผาแดงคะนองระดับสองได้เกือบหนึ่งจิน ราคาของบุปผาแดงคะนองระดับสองเพิ่มขึ้นเป็นหกสิบชิ้นจิงสือระดับสามต่อหนึ่งเหลี่ยง หักส่วนที่จ่ายล่วงหน้ามาแล้วหกสิบชิ้นจิงสือระดับสาม สุดท้ายแล้วจั่วม่อมีรายได้หนึ่งพันกับอีกเก้าสิบชิ้นจิงสือระดับสามนี่เป็นรายรับจิงสือครั้งใหญ่ที่สุดของมันเพื่อหยุดยั้งผูเยาจากการลอบปล้นไปเงียบๆ ดังเช่นปกติ จั่วม่อตัดสินใจชิงลงมือก่อน หากดูจากรายได้ จั่วม่อแน่นอนว่าสามารถจัดอยู่ในกลุ่มคนร่ำรวยของตงฝู แต่ผู้ใดจะทราบความรันทดในใจมัน จิงสือของมันพอเข้าไปในถุงเงิน ยังไม่ทันจะหายร้อนทั้งหมดก็จะผูเยาฉกไปจนเกลี้ยงเกลาผูเยาเห็นความตึงเครียดของจั่วม่อ อดหัวร่อเยาะไม่ได้ “จิงสือระดับสามแค่พันชิ้นก็เท่ากับสองชิ้นจิงสือระดับสี่เท่านั้น เจ้าต้องประสาทถึงเพียงนี้เชียว?”จั่วม่อไม่สะทกสะท้าน “ข้าจะแลกกับสิ่งของบางอย่าง” จากนั้นเสริมว่า “ที่ข้าสามารถใช้การได้”ผูเยากล่าวเนิบนาบ “เจ้าไม่ใช่กำลังหาวิธีกลั่นกรองปราณธรรมชาติอยู่หรอกหรือ?”จั่วม่อสะท้านขึ้นคราหนึ่ง “ใช่! เจ้ามีวิธี?““ความคิดของเจ้าที่จริงไม่มีใดไม่ถูกต้อง” ผูเยาหัวร่อหึหึ “แต่เจ้ารู้น้อยเกินไปเท่านั้น แม้ว่าจะมีความคิดที่ดีงามก็ตาม แต่ก็ไม่สามารถแก้ปัญหาได้”“ข้าจะแลกกับสิ่งนี้!” จั่วม่อกล่าวอย่างไม่รีรอลังเล“ฮี่ฮี่” ผูเยากวาดแขนเสื้อเบาๆ เ
