สียงกริ๊งกริ๊งของจิงสือกระทบกันดังระรัวไม่ขาดสาย แต่จั่วม่อครั้งนี้ไม่รู้สึกเจ็บปวดใจ มันเพียงจ้องผูเยาเขม็ง รอคอยคำพูดถัดไปของผูเยาอย่างจดจ่อ“เช่นนั้นข้าจะสอนเจ้า อันที่จริงนี่เป็นวิธีการที่ง่ายดายมาก” ใบหน้าของผูเยากลับคืนสู่ความไม่อินังขังขอบตามความเคยชิน “แม้ว่าความคิดของเจ้าเป็นเพียงแนวคิดที่ตื้นเขินที่สุดเท่านั้น แต่ด้วยระดับพลังอันน่าเวทนาเยี่ยงเจ้า สามารถคิดได้ จุ๊ จุ๊ นี่ไม่ง่ายเลย” ท่าทีไม่อินังขังขอบของผูเยาค่อยๆ หายไปโดยที่มันไม่ทันได้สังเกต น้ำเสียงกลายเป็นเคร่งขรึมจริงจัง“ซิวเจ่อ เยา และม๋อ ในบรรดาทั้งสามเผ่าพันธุ์ ผู้ที่มีช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดในการเสริมสร้างพลังปราณ ก็คือซิวเจ่อ” เห็นแววประหลาดใจในดวงตาจั่วม่อ ผูเยาหัวร่อเบาๆ “เจ้าอาจพบว่ามันน่าแปลก ว่าไฉนผู้ฝึกตนที่เอาแต่มุ่งเน้นไปที่พลังปราณ จึงยากจะสร้างพลังปราณมากที่สุด เจ้าควรทราบ ไม่ว่าจะเป็นเผ่าอสูรหรือเผ่าปิศาจ พวกมันล้วนเกิดมาพร้อมความสามารถในการสื่อสารกับธรรมชาติ ดังเช่นเผ่าอสูรเรา เมื่อเราถือกำเนิด ก็สามารถควบคุมบังคับปราณธรรมชาติแห่งฟั้าดินได้ ส่วนพวกปิศาจ ร่างกายของพวกมันสามารถดูดซับปราณธรรมชาติแห่งฟั้าดินได้โดยอัตโนมัติ แล้วยังกลั่นกรองสิ่งสกปรกได้ตามธรรมชาติ ซึ่งพวกมันจะนำมาเสริมสร้างสังขารร่างกายตามกลไกที่ไม่ต้องควบคุม พวกมันไม่จำเป็นต้องทำสิ่งยุ่งยากใดๆ เลย ร่างกายและเลือดเนื้อก็จะอุดมไปด้วยปราณธ
