รรมชาติด้วยตัวมันเอง หากนับเพียงพรสวรรค์แต่กำเนิด เหล่าซิวเจ่อไม่มีทางเทียบกับพวกเราเยาม๋อได้ อย่างไรก็ตาม ผู้ฝึกตนพวกเจ้ามีความสามารถมากในการเรียนรู้และพัฒนา เจ้าเองก็ฝึกปรือเคล็ดวิชามาไม่น้อย ทราบหรือไม่ ว่าหลักการแก่นแท้ของเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรคือสิ่งใด?”“มันคืออะไร?” จั่วม่อผู้กำลังรับฟังอย่างซาบซึ้ง ย้อนถามทันควัน“เป็นค่ายกล” ผูเยาดวงตาเปลี่ยนเป็นลึกล้ำสุดหยั่งถึง ราวกับว่ามันกำลังทอดตามองผ่านยุคสมัยอันยาวไกล “เคล็ดวิชาแต่ละวิชาล้วนเป็นค่ายกลประเภทหนึ่ง เคล็ดวิชาแทบทั้งหมด หากแบ่งออกเป็นส่วนๆ ส่วนแรกก็คือการดูดซับ หากไม่อาจใช้ดึงดูดปราณธรรมชาติแห่งฟั้าดินเข้ามา เคล็ดวิชานั้นก็ไร้ประโยชน์ ส่วนที่สองคือการกลั่นกรอง หากไม่สามารถกลั่นกรองปราณธรรมชาติให้บริสุทธิ์ นั่นก็ใช้การไม่ได้ ทั้งยังเกิดอันตรายต่อผู้ฝึกปรือ และส่วนที่สาม ส่วนสุดท้าย คือการเก็บกัก หากไม่สามารถเก็บกักปราณธรรมชาติที่แปลงเป็นพลังปราณไว้ในร่าง ไม่ว่าจะดูดซับได้มากเพียงใดกลั่นกรองได้บริสุทธิ์แค่ไหน ก็ล้วนแล้วแต่ไร้ประโยชน์!”จั่วม่อตะลึงลาน ไม่เคยมีผู้ใดแยกแยะเคล็ดวิชาเช่นนี้มาก่อน ผูเยาอรรถาธิบายอย่างเรียบง่าย ไม่มีส่วนใดยากต่อการทำความเข้าใจ จั่วม่อพอขบคิดอย่างละเอียด ก็พลันรู้แจ้ง ทั้งหมดเป็นไปตามที่ผูเยาว่ามาจริงๆ!“สุดยอดเคล็ดวิชาคือสิ่งใด? นั่นก็คือการดูดซับปราณธรรมชาติที่มีประสิทธิภาพสูงส่ง การกลั่นกรองสิ่งสกปร
