ก ที่รวดเร็วและสะอาดเอี่ยม สุดท้ายคือสามารถเก็บกักพลังปราณได้มากกว่า อืม เป็นเรื่องง่ายๆ เยี่ยงนี้เอง” ผูเยาทอดถอนคราหนึ่ง “เจ้าคงสงสัยว่า ไฉนอสูรปิศาจเราสามารถซึมซับปราณธรรมชาติได้เอง? นั่นเป็นเพราะพวกเราเยาม๋อมีค่ายกลตามธรรมชาติอยู่บนร่างกายของพวกเรา นี่เป็นพรที่ฟั้าดินประทานให้แก่พวกเรา! แต่น่าเสียดายที่เราไม่เฉลียวฉลาดเท่าผู้ฝึกตน เราไม่ล่วงรู้เกี่ยวกับสมบัติที่เราครอบครอง หลายพันหลายหมื่นปีที่ผ่านมา พวกเราเพียงรู้จักแต่กระทำไปตามสัญชาตญาณ ไม่เคยฉุกคิดถึงกลไกที่อยู่เบื้องหลัง แต่ด้วยระยะเวลามหาศาลนั้น เหล่าซิวเจ่อก็ทิ้งห่างพวกเราไปไกล และเราได้แต่พัฒนาไปในทิศทางอื่นเท่านั้น”“อ้อ แต่นั่นยังไม่ใช่หัวข้อที่เราจะต้องสนใจ” ผูเยาแย้มยิ้มอย่างกะทันหัน “กลับมายังคำถามของเจ้า ปัญหาของเจ้าแก้ไขได้ง่ายมาก และแก้ได้อย่างถาวรเลยล่ะ เป็นไร?ต้องการทดลองหรือไม่?”ผูเยาหล่อเหลางดงามสุดหล้าฟั้าดิน รอยยิ้มนี้ คล้ายทำให้ทะเลแห่งจิตสำนึกสว่างไสวขึ้นมาโดยพลัน กระทั่งจั่วม่อยังตะลึงลาน มันชักไม่แน่ใจแล้ว ว่าหากผูเยาปรากฏตัวในตงฝู เกรงว่าคงไม่มีสตรีใดในตงฝูสามารถต้านทานมนตร์มารของมันได้ เพียงแต่ บุรุษผู้หนึ่งถึงกับเติบโตมามีรูปโฉมเช่นนี้ ช่างบาปกรรมจริงๆ!“วิธีการใด?” จั่วม่อถาม ลังเลอยู่บ้าง มันหวนนึกถึงถ้อยคำของผูเยาที่ผ่านๆ มาเมื่อใดที่ผูเยาบอกว่าเป็นเรื่องง่ายที่จะแก้ปัญหา และแก้ได้อย่างถาวร มักจะตา