ลอกกระเพื่อมในน้ำ เสียงกระหึ่มสดใสของกระบี่คล้ายตอบรับมันบันดาลให้จั่วม่อยิ่งตื่นเต้นเร้าใจกว่าเดิม มันหลับตาลง ลูบไล้กระบี่ราวกับกำลังลูบไล้เรือนกายของคนรักเมื่อปราศจากการปั้องกันของสายน้ำตก มวลน้ำของคุกวารี ก็บีบเค้นเข้ามาจากทุกทิศทางโดยไร้แรงต้านทาน เข้าถึงตัวอย่างฉับพลัน ฟองอากาศแตกระเบิด จั่วม่อถูกกวาดลงไปในมวลน้ำมหึมาทันทีเหวินเฟยอดเผยสีหน้ายินดีไม่ได้! เจ้าเมื่ออยู่ในน้ำ ก็ไม่ใช่ว่ากลายเป็นปลารอรับการเชือดเฉือนหรอกหรือ?มันตวาด “ขึ้น!”เห็นกลุ่มก้อนมวลน้ำที่กักขังจั่วม่อไว้ภายใน ค่อยๆ ลอยขึ้นสู่ท้องนภา ทรงกลมน้ำใหญ่โตมโหฬาร เปรียบได้กับทะเลสาบขนาดเล็กแห่งหนึ่งจั่วม่อเป็นสัตว์ร้ายที่ถูกขังกรง ไม่ว่าจะต่อสู้ดิ้นรนสักเท่าใด ก็ไม่อาจหลุดรอดเป็นอิสระได้ เหวินเฟยรู้สึกภาคภูมิใจอย่างมาก คุกวารีแห่งนี้ยังแข็งแกร่งมั่นคงยิ่งกว่าทำจากเหล็กกล้าเสียอีกเหล่าศิษย์ฝั่ายนอกของสำนักกระบี่สุญตาใบหน้าซีดเผือด จ้องมองอย่างสยดสยองไปยังเงาน้ำใหญ่โตบนท้องฟั้า คุกวารีทรงกลมลอยสูงขึ้น สูงขึ้นไปเรื่อยๆ ไม่หยุดยั้ง เงาร่างของจั่วม่อที่อยู่ภายในกลับกลายเป็นเลือนรางกว่าเดิม แทบจะมองไม่เห็นอีกต่อไปไม่ต้องกล่าวถึงอื่นใด เพียงร่วงฟาดลงมาจากระดับความสูงเช่นนี้ คงไม่แคล้วต้องบาดเจ็บภายในเป็นแรมเดือนอย่างแน่นอน!ใบหน้าซีดเผือดของเสี่ยวกั่วทันใดนั้นก็ปรากฏความเด็ดเดี่ยว นางพลันถลันออกจากกลุ่มคน ทะยานเข้าหาเหวินเฟ
