หยิน?” เซวียอวิ๋นแค่นเสียง “นั่นจะได้รู้กันหลังจากข้าค้นตัวเจ้าแล้ว”เสี่ยวหวนยืนถลึงตาอยู่เบื้องหน้าจั่วม่อ แค่นเสียงใส่เซวียอวิ๋นอย่างขุ่นเคืองว่า “เจ้ากล้า!” หากเซวียอวิ๋นไม่เข้ามาแทรก นางอาจจดจำจั่วม่อไม่ออก แต่พฤติกรรมของเซวียอวิ๋นทำให้นางเอะใจและจับตามองอย่างใกล้ชิด นางพบว่าคนผู้นี้แม้รูปโฉมจะแตกต่างจากคนหน้าเหลืองในตอนนั้น แต่ท่วงท่าอาการคล้ายเหมือนยิ่งเซวียอวิ๋นมองเสี่ยวหวนอย่างเหยียดหยาม “เจ้าเป็นแค่สาวใช้ผู้หนึ่ง อย่าสำคัญตนผิดนัก!”กล่าวจบคำ มันไม่เหลือบแลเสี่ยวหวน และสืบเท้าตรงเข้าหาจั่วม่อจั่วม่อเห็นสถานการณ์ไม่อาจแก้ไขกลับกลาย และคิดว่าด้วยความเร็วอันอ่อนแอน่าเวทนาของมัน คิดหลบหนีจากไป เกรงว่าอาจจะเหนื่อยเปล่า วันนี้เคราะห์หามยามร้ายแท้ๆ! จั่วม่อคร่ำครวญในใจ จริงดังที่คาดไว้ พยายามทำกำไรจิงสือด้วยวิธีนี้ช่างเสี่ยงภัยนัก ต่อไปต้องระมัดระวังมากกว่านี้! มองไปยังเซวียอวิ๋นผู้มีท่าทีเชื่อมั่นอย่างสุดแสนดวงตาของจั่วม่อมืดมนลง เจตนาสังหารพลุ่งขึ้นในใจ ผู้อื่นพลังบำเพ็ญเพียรเหนือล้ำกว่ามันมาก จั่วม่อไม่คิดว่าจะเอาชนะอีกฝั่ายได้ แม้ว่าจะใช้กลอุบายก็ตาม แต่พอเห็นความเชื่อมั่นบนใบหน้าบุรุษหนุ่ม มันก็ตัดสินใจว่าจะสร้างความประหลาดใจให้อีกฝั่ายสักเล็กน้อยดวงตาจั่วม่อจดจ้องเซวียอวิ๋นไม่คลาดคลา พลังปราณในร่างโคจรอย่างเกรี้ยวกราดมันเฝั้ารอให้อีกฝั่ายเข้ามาใกล้ และรับรองว่าเซวียอวิ๋นจะได
