าให้ถึงที่สุด หาทราบไม่ว่ากลับเป็นเหตุให้อัจฉริยะหลายคนต้องล้มเหลวและตายเร็ว สำหรับเหล่าอัจฉริยะผู้เด่นล้ำเหนือคนหนทางก้าวหน้าของพวกมันย่อมยุ่งยากลำบากกว่าคนทั่วไป เจ้าสำนักเผย พวกท่านต้องระมัดระวังให้ดี วาจาจริงใจอาจระคายหู แต่ข้าทนเห็นอัจฉริยะเช่นนี้ต้องพินาศก่อนวัยอันควรมิได้ หากมีที่ล่วงเกิน เจ้าสำนักเผย โปรดอย่าได้ถือสา”ฟังถ้อยคำของผู้เฒ่าเหอ เผยเหยียนหรานสะท้านขึ้นทั้งร่าง จากนั้นมันรีบลุกขึ้นยืนประสานมือคำนับต่ำอย่างเต็มพิธีการให้แก่ผู้เฒ่าเหอ “ความห่วงใยของผู้เฒ่าเหอ ข้าจะไม่ทราบได้อย่างไร? น้ำใจนี้ขอจารึกไว้ในใจ!”ซินหยานกับหยานเล่อก็ลุกขึ้นยืนอย่างเคร่งขรึม และค้อมกายคารวะผู้เฒ่าเหอพร้อมกันบรรยากาศในโถงสุญตากลายเป็นตึงเครียด วาจาของผู้เฒ่าเหอกระตุ้นเตือนความคิดของหลายๆ คน ทุกสำนักย่อมมีศิษย์ที่เด่นล้ำ แต่เป็นเช่นดังที่ผู้เฒ่าเหอกล่าวไว้ศิษย์อัจฉริยะเหล่านี้ล้วนมีชะตากรรมอันทุกข์ยากเหนือธรรมดารอคอยพวกมันอยู่เบื้องหน้าเมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น ทุกผู้คนล้วนไม่มีอารมณ์จะสนทนาสืบต่อ และหลังจากพากันสั่งซื้อเม็ดยาอีกาทองคำจำนวนหนึ่ง พวกมันก็อำลาจากไปเมื่อสือฟั่งหรงรีบร้อนกลับมาถึงเรือนขิงหอม และพบเห็นสภาพน่าสมเพชของจั่วม่อนางกลืนถ้อยคำดุด่าที่ขึ้นมาถึงปาก กลับลงไปอย่างกะทันหัน แต่สุ้มเสียงยังคงแฝงด้วยโทสะอยู่บ้าง “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เป็นเวลาหนึ่งเดือน ห้ามเจ้าเข้าไปในห้อง
