ูเยาผู้กำลังเพลิดเพลินกับการดูดซับปราณหยิน เส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปนเขียวปัด ท่วงท่าของมันชะงักลงอย่างกะทันหัน เกือบสำลักความหงุดหงิดรำคาญใจอย่างไรก็ตามในเมื่อผูเยากล่าวว่าไข่มุกนี้มีค่ามาก จั่วม่อในใจก็ค่อนข้างเชื่อถือดังนั้นตกลงใจทดลองดูอีกสักเล็กน้อย แต่กลับพบว่าปราณหยินรอบบริเวณถูกสูบไปทางผูเยาจนแทบหมดสิ้น มันไม่มีปัญญาสร้างไข่มุกหยินได้ จึงได้แต่ย้ายสถานที่ไปให้ไกลกว่านี้โชคดีที่ในถ้ำกระบี่มีเพียงเส้นทางเดียว จั่วม่อไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะหลงทาง พอเดินไปได้ครู่หนึ่งและพบว่าไม่ได้รับผลกระทบจากผูเยาแล้ว มันก็เริ่มผนึกปางมือใช้เวทวิชาควบกลั่นไข่มุกหยิน กลวิธีควบกลั่นไข่มุกหยินไม่ได้ยากเย็นอันใด เพียงแต่กระบวนท่าดรรชนีซับซ้อนอยู่บ้าง แต่สำหรับจั่วม่อย่อมไม่ใช่ปัญหา มันสร้างไข่มุกหยินรวดเดียวยี่สิบเม็ดก่อนที่จะหยุดมือหลังจากเสร็จสิ้นการควบกลั่นไข่มุกหยิน จั่วม่อไม่มีเรื่องราวให้กระทำก็เริ่มสำรวจไปรอบๆ ถ้ำกระบี่ สิ่งที่กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของมันมากที่สุด เป็นแม่น้ำโลหิตที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล แม่น้ำนี้คล้ายประกอบด้วยเลือดเหนียวข้น ไม่ได้ยินเสียงไหลแม้แต่น้อย ด้วยเหตุใดเหตุหนึ่งเมื่อมองไปยังแม่น้ำเลือดอันเงียบสงบนี้ จั่วม่อรู้สึกหัวใจสั่นสะท้านอย่างประหลาดมันก้มเก็บหินขึ้นมาจากพื้นก้อนหนึ่ง ขว้างลงไปในแม่น้ำโลหิต ราวกับว่าก้อนหินหล่นลงไปในบ่อโคลนดูด ไม่มีเสียงซ่า ไม่มีการสาดกระเ
