ตรกรปราณอาจจะมีความสำคัญ แต่ในยุคสมัยที่เซียนกระบี่ครองอำนาจ เฉพาะผู้ที่ไม่มีปณิธาน ไร้ความทะเยอทะยานเท่านั้น จึงจะหันไปทำการเกษตรบุคคลที่มันหวาดระแวงอย่างแท้จริงคือเหวยเสิ้งต่างหาก มีเพียงคนผู้นี้เท่านั้นที่สามารถคุกคามสถานะของมัน!ก่อนที่เหวยเสิ้งจะปรากฏตัวขึ้น สถานะของมันมั่นคงดุจหินผา ตั้งแต่เริ่มแรกมันก็ได้รับการยกย่องในฐานะว่าที่เจ้าสำนักคนต่อไปแห่งสำนักกระบี่สุญตา แต่มันไม่เคยคาดคิดเลย ว่าจะมีเหวยเสิ้งผู้หนึ่งปรากฏขึ้นจากที่ใดไม่ทราบ ซ้ำยังทรงพลังมากพอที่จะคุกคามตำแหน่งของมันอย่างง่ายดายดุจพลิกฝั่ามือฉินเฉิงเจนจัดมากประสบการณ์ เต็มไปด้วยเหลี่ยมคู มันทราบว่ากับการผงาดขึ้นของเหวยเสิ้ง มีใครบางคนที่ไม่พึงใจเสียยิ่งกว่ามัน นั่นคือหลัวหลี สำหรับบุคคลอันทระนงถือดีเช่นศิษย์น้องหลัวหลี ไฉนจะยอมอดทนอดกลั้นต่อผู้ที่เคยเป็นเพียงข้ารับใช้กระบี่ของมันซึ่งจู่ๆ ก็ปีนปั่ายขึ้นไปเหยียบอยู่เหนือศีรษะมัน นี่ทำให้มันรู้สึกย่ำแย่กว่าฆ่ามันทิ้งโดยตรงเสียอีกรอยยิ้มเยาะหยันเย็นชาลอยขึ้นบนใบหน้าฉินเฉิง ไม่ใช่แค่มันเพียงคนเดียว เหล่าศิษย์ฝั่ายนอกที่ตะกายขึ้นมาเป็นศิษย์ฝั่ายในกลุ่มนี้ ส่งผลคุกคามโดยตรงต่อผลประโยชน์ของศิษย์ฝั่ายในกลุ่มดั้งเดิม ดังนั้นไม่ใช่มีแค่มันที่มีความเห็นและแม้แต่ท่านเจ้าสำนักยังต้องคำนึงถึงความเห็นของพวกมันจั่วม่อเดินไปตามถนนใหญ่ ร่างท่อนบนเปลือยอก ส่วนท่อนล่างเหลือติดร่างแค่เพีย
