ำตา… …จนกระทั่งมืออ่อนนุ่มละมุนละไมคู่นั้น ยามนี้เริ่มครอบครองเศษเสี้ยวของความเข็มแข็งและพลังอำนาจศิษย์พี่หญิงกลายเป็นศิษย์ฝั่ายใน ศิษย์พี่ก็กลายเป็นศิษย์ฝั่ายใน… …กำปันสีชมพูเกร็งแน่น สองตากระจ่างใสดุจดวงดาราเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น – เสี่ยวกั่วก็จะต้องกลายเป็นศิษย์ฝั่ายในด้วย!ที่ผ่านมาศิษย์พี่หญิงคอยปกปั้องดูแลนาง ต่อมาก็เป็นศิษย์พี่ แม้ว่าศิษย์พี่จะน่ากลัวอยู่บ้าง ทั้งยังอารมณ์ไม่ค่อยดีอยู่เรื่อย แต่ศิษย์พี่ผู้ที่นางหวาดผวาอยู่บ้างผู้นี้กลับกลายเป็นแบบอย่างในใจนางโดยไม่รู้ตัว โดยเฉพาะเมื่อศิษย์พี่มอบม้วนหยกให้นางและบอกว่าให้ฝึกหนักเพื่อปกปั้องทุกคน เสี่ยวกั่วก็ตั้งใจมั่นว่านางจะทำให้ดีที่สุด!นางเอียงคอคิดอย่างสัตย์ซื่อไร้เดียงสา“เสี่ยวกั่ว เสี่ยวกั่ว” เสียงใครบางคนตะโกนเรียก“ข้าอยู่ที่นี่” นางรีบขานตอบศิษย์พี่หญิงสองสามคนวิ่งตรงมาหานาง พลางกล่าวชักชวน “ไปตงฝูกันเถอะ พวกเราไม่ได้ไปนานแล้ว”“มาเถอะเสี่ยวกั่ว ไปด้วยกัน”ไม่มีผู้ใดทราบว่านางกำลังฝึกปรือเพลงกระบี่ นางมักลอบหนีไปฝึกตามลำพังทุกๆวันที่จริงนางไม่อยากไป วันนี้นางยังฝึกฝนไม่เสร็จสิ้น แต่พอจะอ้าปากปฏิเสธ พลันนึกขึ้นได้ว่าศิษย์พี่เคยบอกให้นางดูแลปกปั้องทุกคน คำพูดที่ขึ้นมาถึงริมฝีปากก็กลับกลายเป็น “อืม ไปกันเถิด”หอตงฝูหวีปั๋ายค้อมกายรายงานต่อเทียนซงจื่อ “จดหมายและเทียบเชิญทั้งหมดถูกส่งออกไปแล้ว ส่วนสำนักกระบี่สุญตากับสำนักกระบี
