ากนั้นนำเม็ดยาอีกาทองคำทั้งหมดส่งมอบให้แก่อาจารย์ลุงหยานเล่อ เพื่อช่วยปลดปล่อยหลี่อิงฟั่งออกจากสถานการณ์ของนางก่อนที่จะถึงการทดสอบของสำนัก จั่วม่อไม่คิดหลอมกลั่นโอสถอีก มันตกลงปลงใจทุ่มเทเวลาทั้งหมดเพื่อฝึกปรือกระบี่ เมื่อใดที่นึกถึงใบหน้าของหลัวหลีกับห่าวหมิ่นตลอดทั้งร่างก็อัดแน่นไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ ไฉนมันพากเพียรเสาะหาจิงสือ?ก็ไม่ใช่เพื่อที่จะแข็งแกร่งขึ้นหรอกหรือ ไม่ใช่เพื่อให้แข็งแกร่งพอที่จะสามารถค้นหาคำตอบได้หรอกหรือ?หลังจากสะสางความคิดและตัดสินใจแล้ว มันก็ไม่ลังเลอีกต่อไปความลังเลใจ ความไม่เด็ดเดี่ยว ล้วนถูกปัดทิ้งไปจนเกลี้ยงเกลา จั่วม่อจู่ๆ ก็รู้สึกว่าโลกกลับกลายเป็นสว่างไสว จิตใจกระจ่างแจ้ง สุขสบายจนบอกไม่ถูกกลับไปยังหุบเขาลมตะวันตก มันคว้ากระบี่ผลึกน้ำแข็ง เริ่มฝึกปรือเคล็ดกระบี่เพลิงธาราซ้ำแล้วซ้ำเล่ามันปิดผนึกประตูหุบเขาและแขวนปั้ายไว้ว่า ‘ปิดด่านฝึกตน ห้ามรบกวน!’ในสำนักกระบี่สุญตาเรื่องนี้กลายเป็นเรื่องชวนหัวไปอย่างรวดเร็ว จั่วม่อเพิ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาจากศิษย์ฝั่ายนอก การมีเรื่องมีราวกับห่าวหมิ่นทำให้ผู้คนรู้สึกว่ามันจองหองเกินไป เมื่อผนวกกับเรื่องเม็ดยาอีกาทองคำที่ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า หลายคนลอบอิจฉาริษยามัน ดังนั้นมีผู้คนมากมายเฝั้าอดใจรอชมสภาพน่าขบขันของมันนี่คือความแตกต่างของสถานะ หลัวหลีนิสัยใจคอเย็นชาและเย่อหยิ่งโอหัง แต่ผู้คนเพียงแค่หวาดกลัวมันเท่านั้นและเ
