วที่เจ้าจะมาเริ่มฝึกปรือวิชากระบี่เอายามนี้”“ศิษย์ผู้นี้มีเพียงคำขอเดียว!” จั่วม่อพอเห็นแววเป็นไปได้ หัวใจก็สว่างวาบ รีบย้ำคำเดิม“เช่นนั้นข้าจะอนุญาต” นางมองจั่วม่อ กล่าวเสียงเข้มงวด “แต่หากเจ้าพ่ายแพ้ก็เตรียมตัวเตรียมใจไว้ได้เลย”“ศิษย์ทราบแล้ว” จั่วม่อรับคำอย่างเด็ดเดี่ยว“ถือปั้ายคำสั่งนี้ไป เจ้าสามารถเลือกเคล็ดกระบี่ในหอคัมภีร์ออกมาได้หนึ่งวิชา” สือฟั่งหรงกล่าวด้วยสีหน้าเย็นเยือกสามเดือน! จั่วม่อยามนี้รู้สึกว่าโชคดีเพียงอย่างเดียวของมัน คือเรื่องที่การทดสอบของสำนักจะเกิดขึ้นในอีกสามเดือนให้หลัง มันยังคงหลงเหลือความหวังอันริบหรี่!ด้วยความเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ จั่วม่อไปหยิบฉวยเคล็ดกระบี่เพลิงธารา และรีบแล่นกลับมายังลานน้อยลมตะวันตกเห็นได้ชัดว่าหลัวหลีวางแผนไว้เช่นไร ตลอดทั้งสำนักไม่มีผู้ใดคิดว่าจั่วม่อมีโอกาสชนะ แต่จั่วม่อย่อมไม่ต้องการยอมรับความพ่ายแพ้เช่นนี้ เมื่อใดที่นึกถึงใบหน้าของหลัวหลีกับห่าวหมิ่น โทสะก็อัดแน่นอยู่ในอก นี่ยังจะส่งผลต่ออนาคตเป็นตัวกำหนดตำแหน่งแห่งที่ในสำนักของมันโดยตรง ไม่ต้องกล่าวถึงคำเตือนของซือฟูั่ที่ยังก้องอยู่ในโสตประสาทก็แค่เคล็ดวิชากระบี่ไม่ใช่หรือ?ยังจะมีสิ่งใดง่ายดายไปกว่าเคล็ดวิชากระบี่? หลังจากถูกหั่นเป็นพันๆ ครั้ง มันจะไม่มีปัญญาฝึกปรือวิชากระบี่ธรรมดาๆ สักวิชาหรือ?จั่วม่อคิดอย่างดุเดือดหากมันพึ่งพาวิธีปกติย่อมไม่มีโอกาสชนะ เดิมพันทั้งหมดของม
