ั่วม่อยามนี้เอง จงหมิงเอี้ยนค่อยพบเห็นปั้ายหยกชุนหยาอันนั้น มันงงงันวูบ จากนั้นพยักหน้า “เกษตรกรปราณ อ้อ เป็นเช่นนี้เอง”จ้องมองจั่วม่ออย่างลึกซึ้งแวบหนึ่ง มันหมุนตัวจากไปหวีปั๋ายอดขมวดคิ้วไม่ได้ “ท่านที่นับถือ ไม่นำศิษย์น้องของท่านไปด้วยหรือ?”จงหมิงเอี้ยนไม่แม้กระทั่งจะชายตากลับมามอง เพียงมุ่งตรงไปข้างหน้า ทิ้งไว้เพียงประโยคเดียว“สวะที่กระทั่งเกษตรกรปราณด่านเลี่ยนชี่ผู้หนึ่งยังไม่สามารถเอาชนะได้ ยังจะเอามันไปทำอะไร?”หวีปั๋ายส่ายศีรษะ ไม่กล่าววาจา มันเพียงตวัดมือขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ ส่งลำแสงสีขาวสายหนึ่งพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟั้ากระบี่บินส่งสาร!เมื่อเทียบกับกระเรียนน้อยพันตัว กระบี่บินส่งสารรวดเร็วกว่ามาก! อย่างที่คาดไว้เพียงชั่วครู่เดียวก็ปรากฏซิวเจ่อสองคนเหินบินมา หลังจากทิ้งร่างลงสู่พื้นก็น้อมกายคารวะหวีปั๋ายหวีปั๋ายชี้ไปยังศิษย์สำนักตงฉีที่หมดสติ กล่าวว่า “คนผู้นี้ละเมิดข้อห้ามของตงฝู ให้เนรเทศออกจากตงฝูในบัดดล ห้ามเข้ามาอีกเป็นหนที่สอง”“ขอรับ” ทั้งคู่คำนับหวีปั๋ายอีกหน แล้วยกร่างเจ้าผู้นั้นเหินบินห่างออกไป“หากข้าดูไม่ผิด เจ้าสมควรเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสซินหยานแห่งสำนักกระบี่สุญตา”หวีปั๋ายหันมากล่าวอย่างอบอุ่นกับจั่วม่อจั่วม่อส่ายศีรษะ “ซือฟูั่ของข้าเป็นสือฟั่งหรง”ช่วงเวลาที่ยอดฝีมือทั้งสองประลองกำลังกันกระชั้นสั้นยิ่ง แต่ไม่ว่าจะเป็นพลังปราณหรือการบังคับใช้เวทวิชา พวกมันล้วนเข้มแข็งกว่า
