แต่นั่นก็เฉพาะกระบี่ในทะเลแห่งจิตสำนึกของมันเองเท่านั้นในโลกแห่งความเป็นจริง เพียงกระบวนท่าเดียวของอาจารย์อาซินหยานก็เพียงพอจะสับมันเป็นพันเป็นหมื่นชิ้น อย่าได้เห็นว่าผูเยามักหยิ่งยโสโอหังต่อหน้าจั่วม่อ แต่คาดว่าหากผูเยาเผชิญพบอาจารย์อาซินหยาน มันยังจะถูกฆ่าทิ้งในพริบตาจั่วม่อยังจดจำภาพเหตุการณ์ ยามที่กระบี่ของซินหยานฟาดฟันทะเลดำในคราวนั้นได้ดีเผยเหยียนหรานพบเห็นความตึงเครียดของจั่วม่อ แต่ไม่ได้ให้ความสำคัญมากนัก มีศิษย์ผู้ใดในสำนักที่ไม่ตัวสั่นเมื่อต้องพบหน้าอาจารย์ทั้งหลาย? ท่านเจ้าสำนักกับเหล่าอาจารย์อาล้วนมีภาระมากมาย แม้ว่าจะปลาบปลื้มยินดีที่จั่วม่อกลายเป็นเกษตรกรปราณ แต่พวกมันจะไม่ใช้เวลามากเกินไปกับเรื่องราวเช่นนี้ท่านเจ้าสำนักกล่าวให้กำลังใจอีกสองสามคำ เสร็จแล้วลุกขึ้นพร้อมเหล่าอาจารย์อาสือฟั่งหรงเดินชดช้อยจากไป จั่วม่อรีบติดตามไปจนทันสือฟั่งหรงไม่หันกลับมา เพียงกล่าววาจาราวกับพึมพำกับตัวนางเองว่า“ข้าขอเตือนเจ้า ไม่ว่าท้ายที่สุดเจ้าจะเลือกหนทางใด แต่ตอนนี้เจ้าเมื่อเป็นศิษย์ของข้า ข้าย่อมต้องมีข้อเรียกร้องต่อเจ้า สำหรับเรื่องส่วนตัวของเจ้า ข้าจะไม่ก้าวก่าย แต่สิ่งที่ข้าสั่งให้เจ้าทำ เจ้าต้องทำให้สมบูรณ์”ติดตามอยู่เบื้องหลัง จั่วม่อหัวใจเกือบกระดอนออกจากโพรงอก มันรีบตอบรับ“ศิษย์เข้าใจ!”“ไปดูแลเรื่องของเจ้าให้เรียบร้อยเสียก่อน อีกไม่กี่วัน ข้าจะส่งคนไปหาเจ้าเอง” สือฟั่งหรงกล่
