อนว่าเราจะต้องอยู่เคียงข้างกันไปอีกนาน แต่ข้าเชื่อว่าเราจะเข้ากันได้ดี โอ้ ใช่แล้ว นี่ให้เจ้า”ผูโยนลูกกลมเรืองแสงให้จั่วม่อ บนพื้นผิวของลูกกลม เห็นอักขระยันต์นับไม่ถ้วนกระพริบอยู่แวววาม“นี่คือสิ่งใด?” จั่วม่อรับลูกกลมเรืองแสงไว้ด้วยสัญชาตญาณบูม!มันเหมือนถูกฟั้าผ่าใส่ ร่างแข็งเกร็ง ตัวอักษรนับไม่ถ้วนจู่โจมเข้าไปในจิตใจไหลเวียนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด“[เคล็ดบำเพ็ญสูดปราณก่อนกำเนิด] เป็นแค่ของเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น แต่มันพอจะช่วยให้เจ้าเยียวยารักษาจิตวิญญาณ ถือเป็นของขวัญแรกพบหน้าจากข้า” ผูกล่าวเสียงเกียจคร้าน “ทีแรกข้าเพียงต้องการพักพิงอย่างอิสระเสรี แต่กลับไม่มีทางเลือก ผู้ใดใช้ให้เจ้าทำทะเลแห่งจิตสำนึกเสียหายเล่า รีบเยียวยาทะเลแห่งจิตสำนึกโดยเร็วที่สุดเถอะ มิเช่นนั้นข้าอาจต้องลำบากเสาะหาสถานที่อื่นอีก” กล่าวจบก็โบกมืออย่างสง่างามจั่วม่อผู้ยังไม่ทันได้ขยับตัว พลันรู้สึกว่าพื้นที่รอบข้างบีบกระชับแน่น จากนั้นพอลืมตาขึ้นมาอีกที มันพบว่าออกมาจากทะเลแห่งจิตสำนึกของมันแล้วจู่ ๆ ในใจจั่วม่อรู้สึกหนาวเยือกขึ้นมา เจ้าผูผู้นี้คล้ายทรงพลังกว่าที่มันคาดคิดไว้มากบุคคลที่มันไม่มีปัญญาควบคุมเช่นนี้ อาศัยอยู่ในทะเลแห่งจิตสำนึกของมัน ไม่ ประเดี๋ยวสิ ไม่ใช่แค่อาศัยอยู่ เจ้านั่นยังควบคุมทะเลแห่งจิตสำนึกของมันไว้ตามอำเภอใจอีกด้วย!มันไม่ได้รู้สึกยินดีที่ได้รับ[เคล็ดบำเพ็ญสูดปราณก่อนกำเนิด] มีเพียงความหว
